تراجم الرجال — الجزء ١، الصفحة ٣٥٠

حرف العين

( 641 )

الحكيم علي الصوفي

( ق 11 - ق 11 )

علي الصوفي الأصبهاني

فاضل أديب شاعر بالفارسية جيد الشعر ، كان يشتغل بالطب ، وهو من أعلام

القرن الحادي عشر . من شعره قوله وقد استلهمه من آية " الله نور السماوات

والأرض " في سنة 1043 :

زهى دور از وصال چشم بي نور * درخشان از جمالت تابش هور

تو در دلها چو مصباحي بمشكاة * تودر هر ديده أي نور على نور

فروزد كوكب از عالي درختى * بسروى مى نمايد آتش طور

دماغم خشك از آن بادام چشم است * بجوشد خونم از عناب منظور

برون از شرق وغربم ره نمودند * شبم نزديك ووادى تيره ره دور

هواي خود زسر بايد نهادن * بيابان گرم وآب چشمها شور

سرچشمه اگر نايد بچشمم * بدريا رفت بايد از همين خور

على آهوى ما بگذشت از اين دشت * جرد كور توتاكى بر لب گور

وله من الرباعيات :

ما صورت خود بكاغذى ساخته أيم * زين ره بخيال هر كسى تاخته أيم

اين نغمه ء مستانه در اين باغ نبود * ما گوش بحرف هر كس انداخته أيم

* * *

درها ز خدا هميشه باز است بتو * بسته در روشنائى آزاست بتو

معشوق على چه خوش بر آمد بهمه * ميخورده بما وبنماز است بتو