تاريخ الطبرى ( تاريخنامه طبرى ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤١

سجود كردن فريشتگان مر آدم را عليه السّلام

سجود كردن فريشتگان مر آدم را عليه السّلام

سجود كردن فريشتگان مر آدم را عليه السّلام

پس چون جان به ناخن پاى آدم رسيد خلقتش تمام شد ، و خداى عزّ و جلّ از بهشت حلَّه‌اى بفرستاد تا بپوشيد و بر تخت كرامت برنشاندش . و فريشتگان را گفت :

* ( اسْجُدُوا لآدَمَ 2 : 34 ) * . گفت : آدم را سجده كنيد .

و گروهى ايدون گفتند كه آن فريشتگان را فرمود كه بر روى زمين بودند و زير دست ابليس بودند و مخاطبه با آن فريشتگان بود خاصّه . و گروهى گفتند همه فريشتگان را نگفت . همچنان بدين آيت ديگر ايدون گفت : * ( إِذْ قال رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ في الأَرْضِ خَلِيفَةً 2 : 30 ) * . اين خطاب با آن فريشتگان بود خاصّه . و گروهى گفتند همه فريشتگان آسمان و زمين را فرمود ، و آيت قرآن دليل كردند ، آنجا كه گفت : * ( فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ 15 : 30 ) * . همه را نام برد كه سجود كردند . و خداى عزّ و جلّ او را آدم نام كرد از بهر آنكه از اديم زمين آفريده بودش .

پس فريشتگان همه سجود كردند . و معنى سجود ، تعظيم و كرامت بود آدم را ، نه عبادت و پرستيدن دون از خداى عزّ و جلّ . چه سجده خداى را بود عزّ و جلّ ، و تعظيم و كرامت آدم را صلوات الله عليه . همچنانكه ما را فرمود كه چون سجود كنيد روى سوى كعبه كنيد . و سجود خداى را بود و بدان سجود اندر شرف است مر خانهء كعبه را تا فضل وى پديد آيد بر همهء زمين . و همچنين سجود فريشتگان خداى را بود عزّ و جلّ و كرامت سجود آدم را . و آدم را قبله ساخت و فريشتگان را همه سجود