تاريخ الطبرى ( تاريخنامه طبرى ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣

خبر سليمان عليه السّلام با ديوان آنگه كه فتنه افتادش

خبر سليمان عليه السّلام با ديوان آنگه كه فتنه افتادش

خبر سليمان عليه السّلام با ديوان آنگه كه فتنه افتادش

[ خداى عزّ و جلّ گفت : * ( وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمانَ وَأَلْقَيْنا عَلى كُرْسِيِّه جَسَداً ثُمَّ أَنابَ 38 : 34 ) * .

خداى گفت سليمان را آزمايش كرديم و كسى ديگر بر كرسى او بنشانديم . پس چون به در ما آمد ما او را ملك باز داديم . ] و قصّهء آن چنان بود كه سليمان را عليه السّلام خبر آمد كه در ميان جزيره شهرى است و در او ملكى هست بتپرست .

سليمان آهنگ او كرد و باد را بفرمود تا بساطش برگرفت و به دريا در ببرد تا بدان شهر كه آن ملك بود ، و آن ملك را بكشت و مردمان آن شهر را همه مسلمان كرد و چنين گويند كه آن ملك را دخترى بود نيكو روى چنان كه كسى چنان نديده بود .

سليمان او را به زنى كرد و او را با همه كنيزكان بياورد كه او را بود . پس آن دختر هر روز از بهر پدرش بگريستى .

سليمان ديوان را بخواند كه مشورت كنيد مرا بدين كار اندر . گفتند : ما اين اندوه از دل تو برداريم . صورتى بكردند همچون صورت پدرش تا مگر بدان صورت اندوه از دل او بشود . چون ديوان آن صورت بكردند پيش آن زن بردند ، هيچ تفاوت نبود از آن تا صورت پدرش [ مگر آنكه سخن نگفتى ] . آن زن شاد شد ، و هر وقت پيش آن صورت شدى سجده كردى همچنانكه در حال حيات پدرش كردى . و دختر چون آن صورت بيافت به خانهء سليمان دل بنهاد ، و هر روز با كنيزكان برفتى و آن صورت را سجده كردى ، و با سليمان بياراميد و سليمان ندانست كه آن زن همى بت