تاريخ الطبرى ( تاريخنامه طبرى ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٩

ذكر آن هر چهار مرغ كه ذكر آن به قرآن اندر است

ذكر آن هر چهار مرغ كه ذكر آن به قرآن اندر است

ذكر آن هر چهار مرغ كه ذكر آن به قرآن اندر است

قوله تعالى : * ( رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى 2 : 260 ) * . اين يكى خبر است كه محمّد بن جرير بدين كتاب اندر ياد نكرده است ، و من بگويم كه اندر او هم حكمت است و هم عبرت ، تا كسى را كه اين كتاب خوانده باشد و اين آيت بخواند معنى آن بداند . و اين حديث به آخر عمر ابراهيم بود عليه السّلام چنان كه به اخبار و كتب پيشين روايت كنند . و اين دعا به مكّه كرد آن سال باز پسين كه حجّ كرد ، ميان آن كوهها اندر دعا كرد و گفت : يا رب ! مرا بنماى كه روز رستخيز مردگان را چگونه زنده گردانى ؟

خداى تعالى گفت : * ( أَ وَلَمْ تُؤْمِنْ قال بَلى وَلكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي 2 : 260 ) * . اى ابراهيم ! نگرويده‌اى كه من مرده را زنده گردانم ؟ گفت : گرويده‌ام و ليكن خواهم كه ببينم تا دل من قرار يابد . * ( قال فَخُذْ أَرْبَعَةً من الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلى كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْياً وَاعْلَمْ أَنَّ الله عَزِيزٌ حَكِيمٌ 2 : 260 ) * .

و ابراهيم به ميان چهار كوه اندر بود گفتا چهار مرغ بگير و سرشان برگير و ايشان را پاك كن ، بعد از آن ، آن مرغان را با همديگر خرد گردان و باز به چهار قسم كن و بر سر هر كوهى پاره‌اى از آن بنه . ابراهيم عليه السّلام چهار مرغ بگرفت .

و به خبر اندر است كه آن چهار مرغ يكى عقاب بود و يكى كركس و يكى كلنگ و يكى حواصل . و هر چهار را بكشت و سرهاشان نگاه داشت و باقى با همديگر بكوفت و به هم بر آميخت و به چهار بهره كرد ، و به هر كوهى از اين چهار كوه يكى