تاريخ الطبرى ( تاريخنامه طبرى ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧

مر قهر كردن اهرمن را به حمله

حديث گيومرت الملك

حديث گيومرت الملك

مردمان را اختلاف است به كار گيومرت اندر ، و هر كسى چيزى گويند . گروه عجم گويند كه او آدم است و خلق همه از اويند و او را گلشاه خواندندى كه از گل آفريده بود و بر گل پادشاهى كرد ، و جفت او بلده كه حوّا خوانند هم از آن گل آفريد ، و جان دو تن هر دو اندر يك وقت و يك اندازه كرد نه بيش و نه كم . و اگر نه چنين بودى موافقت نبوديشان ، و اهرمن به زمين و ايشان دو تن .

و معنى گيومرت ، زندهء گويا است ، حىّ ناطق ، اين قول عجم است . و گروهى از علماى اخبار چنين گويند كه او نبيرهء آدم بود . و گروهى از عجم گفتند كه گيومرت و ابلده جفتش مشى و مشيانه بودند . گياه بودند ، از زمين بر آمدند بر صورت مردم ، چنان كه امروز نيز هست . پس از آن خداى عزّ و جلّ جان اندر تن ايشان كرد .

مر قهر كردن اهرمن را به حمله

مر قهر كردن اهرمن را به حمله

چنين است كه از پس آدم ، شيث بود خليفت او . پس انوش بن شيث . پس قينان ابن انوش ، و گيومرت او بود و نخستين پادشاه اندر جهان او بود .

و پسر مقفّع گويد كه چون قينان به پادشاهى نشست سپاه گرد كرد و به حرب جنّيان شد ، و مهلابيل اوشهنگ بوده است . و علماى اسلام گويند او يكى بود از فرزندان آدم ، حام نام . چون شيث بمرد او را با برادرزادگان ناسازگارى افتاد و