توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٧

احكام مالي كه انسان آن را پيدا مىكند

وتعدى يعنى زيادة روى هم ننموده ضامن نيست ، ولى اگر براي خود برداشته بأشد

ضامن است . واگر از طرف صاحبش صدقه داده بأشد صاحبش مخير است بين آن كه

به صدقه راضى شده يا عوض مالش را مطالبه كند وثواب صدقه براي تصدق كننده

بأشد .

( مسأله 2584 ) كسى كه مالي را پيدا كرده اگر عمدا به دستوري كه گفته شد اعلان

نكند گذشته از أين كه معصيت كرده باز هم واجب است اعلان كند .

( مسأله 2585 ) اگر ديوانه يا بچه نا بالغ چيزى پيدا كند ولى أو مىتواند اعلان نمايد .

وپس از آن براي أو تملك ويا از طرف صاحبش تصدق كند .

( مسأله 2586 ) اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند از پيدا شدن صاحب مال

نا اميد شود صدقه دادن آن مال وهم چنين تملك آن اشكال دارد .

( مسأله 2587 ) اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود چنانچه در

نگهدارى آن كوتاهى كرده يا زياده‌روى نموده بأشد بايد عوض آن را به صاحبش بدهد ،

واگر كوتاهى نكرده وزيادة روى هم ننموده چيزى بر أو واجب نيست .

( مسأله 2588 ) اگر مالي را كه نشانه دارد وقيمت آن به يك درهم مىرسد در جائى

پيدا كند كه معلوم است بوسيلة اعلان صاحب آن پيدا نمىشود ، مىتواند از روز أول آن را

از طرف صاحبش به فقرا صدقه بدهد ولازم نيست صبر نمايد تا سال تمام شود .

( مسأله 2589 ) اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال أين كه مال خود أو است بردارد بعد

بفهمد مال خودش نبوده بنابر احتياط بايد تا يك سال اعلان نمايد .

( مسأله 2590 ) لازم نيست موقع اعلان ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد ،

وهمين قدر كه بگويد چيزى يا مالي را پيدا كرده أم كافى است .

( مسأله 2591 ) اگر كسى چيزى را پيدا كند وديگرى بگويد مال من است

ونشانه‌هاى آن را بگويد در صورتي بايد به أو بدهد كه اطمينان داشته بأشد مال أو است ،

ولازم نيست نشانه هائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد .

( مسأله 2592 ) اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به يك درهم برسد چنانچه اعلان نكند