توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٣٣

احكام طلاق

احكام طلاق

احكام طلاق

( مسأله 2514 ) مردى كه زن خود را طلاق مىدهد بايد بالغ وعاقل بأشد ، وبه اختيار

خود طلاق دهد ، واگر أو را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد طلاق باطل است ، ونيز

بايد قصد طلاق داشته بأشد پس اگر صيغه طلاق را مثلا به شوخى بگويد صحيح نيست .

( مسأله 2515 ) زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك بأشد ،

وشوهرش در آن پاكى با أو نزديكى نكرده بأشد ، وتفصيل أين دو شرط در مسائل

آينده گفته مى شود .

( مسأله 2516 ) طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح

است :

( أول ) آن كه شوهرش بعد از ازدواج با أو نزديكى نكرده بأشد .

( دوم ) معلوم بأشد آبستن است واگر معلوم نباشد وشوهر در حال حيض

طلاقش بدهد بعد بفهمد آبستن بوده احتياط واجب آنست كه دوباره أو را طلاق دهد .

( سوم ) مرد بواسطة غائب بودن يا حبس بودن نتواند بفهمد كه زن از خون

حيض ونفاس پاك است يا نه .

( مسأله 2517 ) اگر زن را از خون حيض پاك بداند وطلاقش دهد بعد معلوم شود

كه موقع طلاق در حال حيض بوده طلاق أو باطل است ، واگر أو را در حيض بداند

وطلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده طلاق أو صحيح است .

( مسأله 2518 ) كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر غائب

شود مثلا مسافرت كند وبخواهد أو را طلاق دهد ، بايد تا مدتي كه معمولا زنها از

حيض يا نفاس پاك مىشوند صبر كند وبعد طلاق بدهد .

( مسأله 2519 ) اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه

بتواند اطلاع پيدا كند كه زن أو در حال حيض يا نفاس است يا نه ، اگر چه اطلاع أو از