توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١٠

احكام عقد

احكام نكاح ( ازدواج )

احكام عقد

احكام نكاح ( ازدواج )

به واسطه عقد ازدواج زن ومرد به يكديگر حلال مىشوند ، وآن بر دو قسم

است : دائم وغير دائم ( ازدواج موقت ) . عقد دائم آنست كه مدت زناشوئى در آن معين

نشود وهميشگى بأشد وزنى را كه به أين گونه عقد مىكنند دائمه گويند . وعقد غير دائم

آنست كه مدت زناشوئى در آن معين شود ، مثلا زن را به مدت يك ساعت يا يك روز

يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند ، ولى بايد مدت ازدواج از مقدار عمر زن

وشوهر زيادتر نباشد كه در أين صورت عقد دائمي خواهد بود وزنى را كه به أين نحو

عقد كنند متعه وصيغه مىنامند .

احكام عقد

( مسأله 2379 ) در زناشوئى چه دائم وچه غير دائم بايد صيغه خوانده شود وتنها

راضى بودن زن ومرد كافى نيست ، وصيغه عقد را يا خود زن ومرد مىخوانند يا ديگرى

را وكيل مىكنند كه از طرف آنان بخواند .

( مسأله 2380 ) وكيل لازم نيست مرد بأشد زن هم مىتواند براي خواندن صيغه

عقد از طرف ديگرى وكيل شود .

( مسأله 2381 ) زن ومرد تا يقين نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است

نمىتوانند به يكديگر نگاه محرمى نمايند ، وگمان به أين كه وكيل صيغه را خوانده است

كفايت نمىكند ، ولى اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده أم واطمينان از قول أو حاصل

شود كافى است .

( مسأله 2382 ) اگر زنى كسى را وكيل كند كه مثلا ده روزه أو را به عقد مردى در

آورد وابتداى ده روز را معين نكند ، آن وكيل مىتواند هر وقت كه بخواهد أو را ده روزه