توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٧

نماز مسافر

( مسأله 1292 ) كسى كه سفر أو حرام نيست وبراي كار حرام هم سفر نمىكند ، اگر

چه در سفر معصيت انجام دهد ، مثلا غيبت كند يا شراب بخورد بايد نماز را شكسته

بخواند .

( مسأله 1293 ) اگر براي آن كه كار واجبي را ترك كند مسافرت نمايد چه غرض

ديگرى در سفر داشته بأشد يا نه ، نمازش تمام است ، پس كسى كه بدهكار است اگر

بتواند بدهى خود را بدهد وطلبكار هم مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود

را بدهد ، وبراي فرار از دادن قرض مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر

سفرش براي كار ديگرى است اگر چه در سفر ترك واجب نيز بنمايد ، بايد نماز را

شكسته بخواند .

( مسأله 1294 ) اگر سفر أو سفر حرام نباشد ، ولى حيوان سواري أو يا مركب

ديگرى كه سوار أو است غصبى بأشد ، يا در زمين غصبى مسافرت كند بنابر احتياط

واجب هم بايد نماز را شكسته وهم تمام بخواند .

( مسأله 1295 ) كسى كه با ظالم مسافرت مىكند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت أو

كمك به ظالم بأشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار بأشد يا مثلا براي نجات دادن

مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .

( مسأله 1296 ) اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست وبايد

نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1297 ) اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش در حال رفتن

تمام است ، ودر برگشتن قصر است در صورتي كه به حد مسافت بأشد وچنانچه براي

تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ، واگر براي كسب وزياد كردن مال

برود ، احتياط آنست كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .

( مسأله 1298 ) كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مىگردد ، اگر

برگشتن به تنهائى هشت فرسخ است بايد نماز را شكسته بخواند واحتياط مستحب

آنست كه در صورتي كه توبه نكرده هم شكسته وهم تمام بخواند .