توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٢٣

نماز مسافر

( مسأله 1269 ) اگر رفتن وبرگشتن هشت فرسخ بأشد اگر چه روزى كه مىرود ،

همان روز يا شب آن بر نگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1270 ) اگر سفر مختصرى از هشت فرسخ كمتر بأشد ، يا انسان نداند كه

سفر أو هشت فرسخ است يا نه ، نبايد نماز را شكسته بخواند وچنانچه شك كند كه

سفر أو هشت فرسخ است يا نه ، تحقيق كردن برايش لازم نيست ، وبايد نمازش را

تمام بخواند .

( مسأله 1271 ) اگر يك عادل يا شخص موثقى خبر دهد كه سفر انسان هشت

فرسخ است در صورتي كه از قول أو اطمينان حاصل شود ، بايد نماز را شكسته بخواند .

( مسأله 1272 ) كسى كه يقين دارد سفر أو هشت فرسخ است ، اگر نماز را شكسته

بخواند وبعد بفهمد كه هشت فرسخ نبوده ، بايد آن را چهار ركعتي بجا آورد ، واگر وقت

گذشته قضا نمايد .

( مسأله 1273 ) كسى كه يقين دارد سفرش هشت فرسخ نيست ، يا شك دارد كه

هشت فرسخ هست يا نه ، چنانچه در بين رآه بفهمد كه سفر أو هشت فرسخ بوده ، اگر

چه كمي از رآه باقي بأشد ، بايد نماز را شكسته بخواند واگر تمام خوانده وهنوز وقت

باقي است بايد دوباره شكسته بجا آورد .

( مسأله 1274 ) اگر بين دو محلى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است ، چند

مرتبه رفت وآمد كند ، اگر چه روى هم هشت فرسخ شود بايد نماز را تمام بخواند .

( مسأله 1275 ) اگر محلى دو رآه داشته بأشد ، يك رآه آن كمتر از هشت فرسخ

ورآه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر بأشد ، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ

است به آنجا برود ، بايد نماز را شكسته بخواند ، واگر از راهى كه هشت فرسخ نيست

برود ، بايد تمام بخواند .

( مسأله 1276 ) اگر شهر ديوار دارد ، بايد ابتداى هشت فرسخ را از ديوار شهر

حساب كند ، واگر ديوار ندارد ، بايد از خانه‌هاى آخر شهر حساب نمايد .

شرط دوم - آن كه از أول مسافرت قصد هشت فرسخ را داشته بأشد ، پس اگر