توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٤

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است

دوم : شك در شماره ركعتهاى نماز سه ركعتي .

سوم : آن كه در نماز چهار ركعتي شك كند كه يك ركعت خوانده يا بيشتر .

چهارم : آن كه در نماز چهار ركعتي پيش از تمام شدن ذكر سجده دوم شك كند

كه دو ركعت خوانده يا بيشتر .

پنجم : شك بين دو وپنج يا دو وبيشتر از پنج .

ششم : شك بين سه وشش يا سه وبيشتر از شش .

هفتم : شك در ركعتهاى نماز كه نداند چند ركعت خوانده است .

هشتم : شك بين چهار وشش يا چهار وبيشتر از شش .

( مسأله 1162 ) اگر يكى از شكهاى باطل كننده براي انسان پيش آيد ، بهتر آنست

كه نماز را به هم نزند ، بلكه بقدرى فكر كند كه صورت نماز به هم بخورد ، يا از پيدا شدن

يقين يا گمان نا اميد شود .

شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد

( مسأله 1163 ) شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از أين قرار است :

" أول " شك در چيزى كه محل بجا آوردن آن گذشته است : مثل آن كه در ركوع

شك كند كه حمد را خوانده يا نه .

" دوم " شك بعد از سلام نماز .

" سوم " شك بعد از گذشتن وقت نماز .

" چهارم " شك كثير الشك يعنى كسى كه زياد شك مىكند .

" پنجم " شك امام در شماره ركعتهاى نماز ، در صورتي كه مأموم شماره آنها را

بداند ، وهم چنين شك مأموم در صورتي كه امام شماره ركعتهاى نماز را بداند .

" ششم " شك در نمازهاى مستحبى .

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است