توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٦٨

قيام ( ايستادن )

بعد از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح

است .

( مسأله 953 ) واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقداري بايستد تا

يقين كند كه تكبير را در حال ايستادن گفته است .

( مسأله 954 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش

بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون أين كه بايستد به حال

خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نماز أو باطل است .

( مسأله 955 ) موقعى كه براي تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است ، بايد بدن

را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط در حال اختيار به جائى تكيه نكند ،

ولى اگر از روى ناچارى بأشد اشكال ندارد .

( مسأله 956 ) اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا

به طرفي خم شود ، يا به جائى تكيه كند اشكال ندارد

( مسأله 957 ) احتياط مستحب آنست كه در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين

بأشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا بأشد ، واگر روى يك پا هم بأشد

اشكال ندارد .

( مسأله 958 ) كسى كه مىتواند درست بايستد . اگر پاها را خيلي گشاد بگذارد

كه ايستادن بر أو صدق نكند نمازش باطل است .

( مسأله 959 ) موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى از أذكار است

بايد بدنش آرام بأشد . ودر موقعى كه مىخواهد كمي جلو يا عقب رود يا كمي بدن را

به طرف راست يا چپ حركت دهد ، بايد چيزى نگويد .

( مسأله 960 ) انسان مىتواند در حال حركت بدن ذكر مستحب مثل تكبير قبل از

سجده ويا بعد از آن را به قصد ذكر مطلق بگويد ، ولى " بحول الله وقوته أقوم واقعد " را

بايد در حال برخاستن بگويد .

( مسأله 961 ) حركت دادن دست وانگشتان در موقع خواندن حمد اشكال