شرح فصوص الحكم — الصفحة ١٨

مقدمه

و عشنا زمانا نعبد الحقّ للهوى

من الجنّة الأعلى و حسن ثوابه

فلمّا تجلَّى نوره في قلوبنا

عبدنا رجاء في اللَّقاء و خطابه

فمرجع انواع العبوديّة الهوى

سوى من ( 1 ) يكن عبدا لعزّ جنابه

فنعبده ( 2 ) من غير شيء من الهوى

و لا للنّوى من ناره و عقابه

و ان يخصّنى في جميع ما يرقمه بنانى و ينطق به لسانى و ينطوى عليه جنانى .

* شرح

اشارت است به مراتب وجود : حظَّى و نطقى و ذهنى .

* متن

بالإلقاء السّبوحى و النّفث الرّوحى في الرّوع النّفسى بالتّأييد الاعتصامى .

* شرح

نفث ، إرسال نفس ( 3 ) است ( 4 ) و روع : در لغت نفس ( 5 ) ، و در اصطلاح قوم :

روع آن رويست ( 6 ) از نفس كه به جهت دل ( 7 ) دارد ، و آن را صدر خوانند . و القاى ( 8 ) آن در خاطر بر دو قسم است : رحمانى ( 9 ) و شيطانى ، و هر يك ( 10 ) نيز بر دو قسم است .

امّا رحمانى يا بىواسطه بود ، كه ( 11 ) عرفا آن را سر خوانند ، يا به واسطه ( 12 ) از حق به عقل كل ، و از عقل اول به أرواح قدسيّه و از ايشان به نفوس منطبعه . و ( 13 ) شيطانى هم

( 1 ) س : من لم يكن . د : تكن . ( 2 ) د : و نعبده من غير شوب . د : و يعبده . ق : و نعبده . ( 3 ) س : نفث . ( 4 ) د ، س : است از مخرج ثاء . ( 5 ) د ، س : نفس باشد . ( 6 ) س : روز نيست . ( 7 ) د ، س : دل متوجه است . ( 8 ) د ، س : القائات بر خواطر بر دو قسم است . ( 9 ) د ، س : شيطانى و رحمانى . ( 10 ) د ، س : و هر يك بر دو قسم است . ( 11 ) س : « عرفا » ندارد . ( 12 ) س : به واسطه بود . ( 13 ) د : « و » ندارد .