شرح فصوص الحكم — الصفحة ٠.٥

پيش گفتار

پيش گفتار

پيش گفتار

بسم الله الرّحمن الرّحيم

سپاس و ستايش شايسته خداوندى است كه عالم هستى را مرآت اسماى جلال و جمال خويش نمود و مجملى ازين كل در مجموعى بنهاد ، بار امانت خويش بر دوش او گذاشت و جان او را به نور جمال و جلال خويش مزين گردانيد . در كلام مقدس عجز بندگان خويش آشكار ساخت : « الْحَمْدُ لِلَّه رَبِّ الْعالَمِينَ » . اين بيان را بر كلام گوهر نثار بنده برگزيده خود جارى فرمود : « لا أحصى ثناء عليك و أنت كما أثنيت على نفسك » .

ما را چه حد حمد و ثناى تو بود

هم حمد و ثناى تو سزاى تو بود

درود بى پايان بر خلاصه عالم جان ، جان عالم امكان ، كه غرض از هستى نمايش وجود ذى جود او بود .

خواجه كونين و سلطان همه

آفتاب جان و ايمان همه

و درود بر هاديان راستين راه او ، كه مخلصان عالم الست و عالمان اسرار آفرينش و هستاند ، باد .

يك شمه ز فقر خويش اظهار كنم

چندان كه خدا غنى است من محتاجم

بحث و بررسى افكار و انديشه‌هاى عارف و فيلسوف بزرگ اسلام ، محيى الدين ابن