سؤال وجواب ( فارسي ) — الصفحة ٥٢

عدم لزوم تذكر به نيت در همه حالات نماز 86 . احكام شك در ركعات

شك در سجده سهو در حال تشهد 84 . كيفيت سجده سهو

85 . حكم كثير الشك در أفعال وركعات نماز

عدم لزوم تذكر به نيت در همه حالات نماز 86 . احكام شك در ركعات

بعد الفراغ نيست .

سؤال 84 : قبل از تشهد سجده سهو " الحمد لله " يا " بسم الله وبالله " گفتن جايز است ، يا

نه ؟

جواب : بدون قصد خصوصيت ضرر ندارد .

سؤال 85 : كسى كه كثير السهو ، يا كثير الشك مىباشد به اين طور كه در اثناى قرائت

وسائر أقوال صلاة غالبا برايش غفلت حاصل مىشود كه از چه ركعت است مثلا ، يا از چه نماز

است ، ونحو اينها ، واين به اندك التفاتى رفع مىشود - مثل شك مستقر نيست وظاهر اين

است كه از وسوسه باشد - چنين كسى اگر اعتنا نكند به اين گونه غفلات ونمازش را تمام

نمايد ، ضرر دارد ؟ وبايد هر ذكر ، يا فعلى كه از روى غفلت مذكوره صادر شده اعاده نمايد ؟

واگر در اثنا ملتفت شد بايد تأمل نمايد تا متذكر شود كه چه ركعت وچه نماز است و ( حال

( آن كه اين موجب حرج است ) يا نه ؟

جواب : غفلت مذكوره ، مضر نيست . واعاده ، لازم نيست . وواجب نيست دانستن اين كه

كدام ركعت وكدام نماز است در جميع حالات ، ما دام كه صدق شك در ركعات نكند ، واز أول

به نيت صحيحه داخل در نماز شده باشد ، وممكن الاستعلام باشد كه چه نماز بوده ، وبر نيت

همان نماز باقي باشد به معنى اين كه نيت خلاف نكند . ولهذا صحيح است كه به حصى ونحو

آن حفظ ركعات كند وحال آن كه در حال قيام مثلا نمىداند كدام ركعت است . حاصل اين كه

متذكر بودن أصل نماز وركعات آن در جميع حالات ، لازم نيست . بلكه اگر از أول تا آخر

غافل باشد ولكن جورى باشد كه به أدنى التفات مىفهمد وهر فعلى را در محل خود به

قاعده بجاى آورده باشد ، صحيح است .

سؤال 86 : إذا علم بعد الصلاة انه تردد في الصلاة بين الاثنين والثلاث وأتمها باتيان ركعة

واحدة أخرى ، وما يدرى الان أنه كان ظانا بالثلاث فبنى عليها وأتم ، أو كان شاكا وبنى وأتم

فعليه صلاة الاحتياط ، فما حكمه ؟

جواب : الظاهر ، عدم وجوب شى عليه . نعم ، لو علم أنه كان شاكا وما يدرى أنه حصل له

الظن فبنى على الثلاث ، أو بقي على الشك فتجب عليه صلاة الاحتياط ، يمكن أن يقال في هذه

الصورة : الأصل ، عدم حصول الظن . فتجب عليه صلاة الاحتياط . هذا إذا لم يعلم استقرار الشك