سؤال وجواب ( فارسي ) — الصفحة ٤١٨

677 . تفسير وصيت

مغفوره ، حاجيه شاه بيگم ، عيال مرحوم حاجى حاكم رشتى رحمهما الله تعالى ، أحقر وجناب

حاجى شيخ حسين لاكانى را مجتمعا وصى نموده ، ودر مصارف نجف اشرف أحقر را مستقل

نموده ، ودر صورت فوت أحدنا ، ديگرى را مستقل در تصرف نموده چنانچه ورقه وصيت نامه

كه تقديم مىشود ، ناطق بر آن است . ودر أواخر ذي الحجة سنه 1326 به رحمت ايزدى

پيوست . آنچه سعى كردم كه جناب حاجى شيخ حسين ، به وصيت آن مرحومه عمل نموده

وأحقر را تمكين از عمل نمايد ، به سرپيچى گذارند .

بالآخرة در أول حمل سنه 1337 از عمل أو به وصيت مأيوس شده ، نصف ثلث را پنج

سأله اجاره دادم . وتا به حال كه سه سال است ، وجه اجاره را على الاقساط دريافت نموده

وبه موجب دفتر وقبوضات ، در نصف مصارف ثلث صرف نموده أم . ودر اين سه سال ، اين اقدام

أحقر موجب تنبه واتعاظ أو نشده ، آيا اين عمل نكردن أو به وصيت در ظرف اين نه سال ،

موجب انعزال أو خواهد بود يا نه ؟ أحقر را لازم است كه نصف ديگر را اجاره داده ومصارف

را تماما انجام دهم يا نه ؟ وآيا نظر به بودن انعزال مثل موت واستقلال كل من الوصيين عند

موت الاخر كما قررته الموصية ، منفردا اجاره دادم صحيح است ، يا ضم عادلى بر خود لازم

است ؟

بسم الله الرحمن الرحيم

جواب : بلى ، عمل نكردن أو در مدت مذكوره ، موجب انعزال أو است وضم عادلى ديگر

أحوط است .

سؤال 677 : شخصي وصيتي نموده كه فلان مالك را به نواده خودم واگذار نموده كه منافع

را در وجوه بر صرف نمايد . اگر چنانچه به خودش هم صرف كند ، مختار است . واگر أحيانا

وصى فوت شود ، در دست باقي أولاد ذكور باشد . ومفروض اين است كه در حين وصيت

وصى مذكور أولاد ندارد .

أولا ، آيا وجود موصى له ولو تبعا للوصي ، كفايت در صحت وصيت مىكند ، كالوقف كما

هو ظاهر العباير ، يا اين كه عدم أولاد الوصي حين الوصية موجب بطلان وصيت است ؟

وثانيا ، آيا فرق ما بين وصاياي تمليكيه وعهديه است كه در أولى وجود ، شرط باشد ودر