سؤال وجواب ( فارسي ) — الصفحة ٤١٠

667 . تفسير وصيت نامه

بعد از تو مىباشد اگر بالفعل كه در أمور من با شما ناظر مستصوب باشد أحسن وأولى است "

در اين موقع چند مسأله از مقام رفيع سؤال مىنمايد :

المسألة الأولى : اين عبارت حاشية زيد موصى ، به اعتبار مؤخر بودن اين حاشية از

عبارت متن ، آيا عدول ويا نسخ عبارت ما في عبارة المتن زيد موصى مىباشد يا خير ؟

المسألة الثانية : بالخصوص از اين عبارت حاشية : " وأو وصى من هم بعد از تو مىباشد " ،

بكر برادر عمرو مزبور وصى بالاستقلال زيد موصى خواهد بود ، ويا وصى مع الانضمام وصى

عمرو ، وصى زيد خواهد بود ؟

المسألة الثالثة : در اين موقع كه عمرو وصى زيد وفات يافته ، وصى خود ووصى موصى

خود را پسرهاى خودش قرار داده است . وبكر برادر خود را كه زيد موصى مستظهر به

اصلحيت أو در أمور وصايت زيد بود ، نه مستقلا ونه منضما ، منظور نداشته ، بلكه بكر برادر

خود را وصى موصى خود كه زيد باشد نيز قرار نداد .

در اين صورت ، آيا اين تخلف از امر وصايت زيد خواهد بود وعموم " من بدله بعد ما

سمعه " را مشمول خواهد بود ، يا تخلف نخواهد بود ؟

جواب اما از مسأله أولى ، پس عدول بودن از ما في المتن معلوم نيست . چون به نحو

جزم نگفته است : برادر تو را وصى من قرار ده ، بلكه گفته : اگر قرار دهى ظاهرا اصلح باشد .

پس ايكال به اختيار أو كرده است . چنانچه در ناظر بودن ومستصوب بودن فعلا نيز به نحو

جزم نگفته است . پس بر أو لازم نيست كه به نظارت واستصواب برادرش عمل كند .

واما مسأله دويم ، پس هر چند محتمل است كه قول أو كه گفته : " وأو وصى من هم بعد از

تو مىباشد " كلام مستقلى باشد ومربوط به سابق نباشد ، چنانچه اين حقير سابقا در جواب

اين سؤال چنين نوشتم ، ولازم آن اين است كه أو وصى پدر بعد از موت عمرو باشد ، ولكن

بعيد نيست كه مربوط به سابق باشد ومراد اين باشد كه : " اگر أو را وصى بالاستقلال يا

بالانضمام خود قرار دادى ، وصى من هم هست " نه آن كه مطلق وصى باشد . پس وصايت أو

براي پدر ، فرع اين است كه عمرو كه وصى پدر است ، أو را وصى خود كند . واگر نكرد ، وصى

پدر نيز نيست . واين احتمال اظهر است ، لا أقل من الاجمال . پس وصايت أو در صورتي كه