سؤال وجواب ( فارسي ) — الصفحة ٢٣

41 . نيت استحباب در وضو بعد از دخول وقت نماز

40 . وضو با آبي كه در زمين غصبى گل آلود شده است

41 . نيت استحباب در وضو بعد از دخول وقت نماز

هذا السرف يا سعد ؟ قال : أفي الوضوء سرف ؟ قال : نعم ، وان كنت على نهر جار 1 . ونحوه

مروى عن أمير المؤمنين ( عليه السلام ) 2 .

والمناقشة فيهما بضعف السند ، أو الدلالة لا تضر ، بعد شمول العمومات من الآيات

والاخبار . وبا حرمت ، صحت وضو وغسل مشكل است . بلى ، اگر از أول قصد وضو كند به آن

مقدار باقي مانده در أعضاء ، وآن ريختن را مقدمه قرار دهد ضرر به صحت ندارد ، مثل آن كه

اسراف كند در مقدمات ديگر وضو ، يا غسل ، كه ضرر به صحت آنها ندارد .

ومما ذكرنا ظهر الاشكال في وضوء بعض أهل الوسواس ، مع قطع النظر عن الاشكال من

جهة حرمة الوسواس . ثم إن ما مر من تحقق الاسراف والحكم بحرمته ، انما هو فيما كان زايدا

على القدر المستحب من الاسباغ ( وهو كان ماء الوضوء بقدر المد والغسل بقدر الصاع ) والا

فلا يتحقق موضوع الاسراف وان كان الماء غاليا ، لأنه لا اسراف في الخير .

سؤال 40 : آبى كه مباح باشد واز أراضي مغصوبه عبور نمايد به فعل غاصب ، يا غير أو ،

گل آلود شود ، وضو وغسل با آن صحيح است ، يا نه ؟

جواب : اگر ممكن الرد نباشد به اين كه تالف محسوب شود ، ضرر ندارد ، چه قيمت داشته

باشد ، يا نه . غاية الأمر در صورت أولى ، غاصب ، ضامن است . واگر ممكن الرد باشد جايز

نيست ، مگر آن كه قيمت نداشته باشد كه از براي غير غاصب جايز است ، مگر با مضايقه

مالك .

سؤال 41 : بعد از دخول وقت اگر كسى وضو بسازد براي بعضي افعال مستحبه به قصد

عدم اتيان صلاة به آن ، مثل آن كه بعد از ظهر وضو مىسازد براي تلاوت قرآن ، يا كون على

الطهارة ، به عزم آن كه بعد از آن بخوابد مثلا ، ثم بعد ذلك وضوى ديگرى بگيرد ونماز كند ،

در آن وضوى أول قصد استحباب ، يا قربت مطلقه نمايد صحيح است ، يا نه ؟ وبعد با آن وضو

مىتواند نماز واجب را بخواند ، يا نه ؟ وهكذا در غسل جنابت ؟

جواب : اگر چه بعد از دخول وقت ، وضو واجب است ومتصف به استحباب نمىشود ،


1 . المسند لاحمد بن محمد حنبل ج 12 صفحه 23 روايت 7065 . 2 . بحار الأنوار ج 34 ، صفحه 294 در اعتراض به حسن بصرى .