سؤال وجواب ( فارسي ) — الصفحة ١٤٥

250 . غش در معامله

جواب : در تقويم ملك معتبر است مقوم امين خبير كه غالبا در غير بلد ملك پيدا

نمىشود . لكن مديون نمىتواند الزام كند دائن را به گرفتن ملك ديگر به عوض دين خود مگر

به رضاى أو .

سؤال 247 : در بيع فضولي مثلا ما دام كه آن طرف فضولي رد نكرده آن طرف أصيل

مىتواند فسخ معامله نمايد يا نه ؟ واگر طرف فضولي غائب باشد وخبرش نرسد در زمان

طويلى ، موجب جواز فسخ مىشود يا نه ؟

جواب : أقوى جواز در أصيل است قبل از اجازه ، چه ناقل بدانيم أو را چه كاشف .

سؤال 248 : معامله با طفل صغير مميز جايز است يا نه ؟

جواب : جايز نيست ، مگر آن كه آلت باشد از براي ولى كه در حقيقت معامله معاطاتيه با

ولى شده باشد يا شخص بالغى غير ولى .

سؤال 249 : جهل در معامله اگر موجب غرر نباشد مبطل است ؟ مثل اين كه اگر قيمت

گندم وخرما متساوي باشد ، در كفه اى از ميزان ، گندم ريخته معادل آن در كفه ديگر خرما

بدون تعيين وزن يا نه ؟

جواب : اما در بيع ، پس باطل است چون بايد وزن هر يك معلوم باشد . واما در صلح ،

اگر چه بعيد نيست صحت لكن احتياط ترك نشود . ( والله العالم )

سؤال 250 : ترياك مغشوش به كنجيده مىفرستد در بلدي ديگر نزد امين خود . أو

مىفروشد نمىداند چگونه مىفروشد . چه حكم دارد ؟ وآيا بر تقدير حرمت ، وجه آن نيز

حرام است يا نه ؟

جواب : فروختن آن به كافر حربي در بلاد كفر ضرر ندارد . وهم چنين فروختن به مسلمى

كه بر غش ، مطلع باشد به تفصيل ومعلوم نباشد كه به آن غش 1 مسلمى مىكند . واما فعل

وكيل ، محمول بر صحت است ما دام كه خلاف آن معلوم نباشد . واما حرمت وجه بر تقدير

حرمت معامله پس در آن تفصيل است :

1 . غش به فتح ، مصدر وبه معناى توصيف نادرست بر خلاف واقع است . وغش به كسره ، اسم مصدر وبه معناى خدعه ونيرنگ است . ( المنجد )