سؤال وجواب ( فارسي ) — الصفحة ١١٦

200 . قصد ابطال روزه در صورت وجود برخى أمور

والزكاة 1 . اگر چه اين وجه ناتمام است چون حق الناس تابع دليل است . واگر حق دو قسم

باشد وقدر متيقن حق ، موسع باشد فوريت معلوم نيست ، وأصل برائت است . مع ذلك ، أحوط

است چنانچه [ چنان كه ] ذكر شد . كما اين كه أحوط در آنچه سبب آن معصيت باشد نيز چنين

است ، لما أفتى به صاحب المسالك 2 ، لأنه مثل التوبة الواجبة فورا . لكنه ضعيف . ( والله العالم )

سؤال 198 : زيد قطع دارد كه يك روز روزه قضاء بايد بكند وشك دارد كه آيا يك

روز ديگر ( روزه نذر مثلا ) بر أو واجب است ، يا نه ، اگر يك روز روزه بگيرد به قصد ما

في الذمة كفايت مىكند ، يا نه ؟

جواب : اگر غافل باشد وقصد ما في الذمة بكند كفايت آن از روزه معلومه مشكل است .

بلى ، اگر به قصد همان روز معلوم روزه بگيرد ، وأصل برائت جارى كند از وجوب روزه ديگر ،

كفايت مىكند .

وهم چنين اگر دين معلومى داشته باشد وديگر ، مشكوك باشد ، كه قصد ما في الذمة كافى

نيست . وهم چنين اگر يك قران خمس ، قطعي باشد ويك قران نذر سيد ، مشكوك باشد .

وهكذا ، والسر واضح .

سؤال 199 : شخص جنب در روز ماه رمضان با روزه براي استبراء مىتواند بول كند ؟

وآيا روزه اش فاسد مىشود ، يا نه ؟

جواب : بلى ، مىتواند . وروزه اش فاسد نمىشود اگر چه علم داشته باشد به خروج قدرى

از منى كه در مجرى مانده است . واين داخل در عنوان استمنائى كه مفطر است نيست .

سؤال 200 : قصد افطار بر تقدير حصول امر محتمل الوقوع مضر به صوم است ، يا نه ؟

وهكذا قصد قطع نماز بر تقدير آن ؟ ( مثل آن كه اگر دزد بيايد قطع صلاة نمايد ونحو ذلك . )

جواب : بلى ، مضر است ، مگر آن كه بسيار بعيد الوقوع باشد كه منافى صدق عزم ونيت

نباشد . واز اين قبيل است قصد سفر وعزم بر عدم آن با چنين امرى ، مثلا : اگر مىرود كه اگر

طراده هست برود به كربلا مثلا ، پس اگر احتمال نبودن آن در غايت بعد باشد ضرر ندارد ،

1 . جواهر الكلام ج 33 ص 169 مضمون كلام صاحب جواهر نقل شده است . 2 . مسالك الأفهام ج 2 ص 85 .