سنت و بدعت در اذان ( فارسي ) — الصفحة ٢٢

مىشود مگر لا إله الا الله كه يك دفعه ذكر مىشود ، وزياد كرده مىشود بعد از حيعلات

سه گانه قبل از تكبير دو مرتبه قد قامت الصلاة .

ومستحب است درود بر محمد وآل محمد بعد از نام حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ، همچنان كه

مستحب است اكمال شهادتين به شهادت به ولايت وأميري مؤمنان براي على ( عليه السلام ) در

اذان واقامه .

واشتباه كرده وسخنى شاذ گفته هر كس آن را تحريم كرده ، وآن را بدعت شمرده

است . مؤذنان در اسلام [ معمولا ] كلمه‌اى مقدم بر اذان ذكر نموده وبه آن مىپيوندند مثل :

( وقل الحمد لله الذي لم يتخذ ولدا . . . ) تا آخر آية يا نظير آن ، وملحق مىكنند سخنى به اذان

كه به دنبال آن مىآورند مثل ( الصلاة والسلام عليك يا رسول الله ) ويا نظير آن . ومثل اينها

از شارع در مورد اذان مأثور نيست واينها بدعت نمىباشد وقطعا حرام نيست ، به خاطر

اينكه ، مؤذنين اينها را از فصول اذان نمىدانند وفقط آنها را بر أساس أدله عامه مىآورند ;

واينچنين است شهادت براي على ( عليه السلام ) بعد از شهادتين در اذان ، كه بر أساس دليل عام آن

مىباشد .

وانگهى ، سخن كوتاه از كلام آدمي موجب بطلان اذان وإقامة نمىشود . وگفتن آن در

أثناء اذان واقامه حرام نيست . . . ( 1 )

وخلاصه با توجه به آنكه ذكر على ( عليه السلام ) عبادت است جاى هيچ شبهه اى در رجحان

ذكر حضرت مطلقا واز آن جمله در أثناء اذان واقامه باقي نمىماند .

متقى هندى در كنز العمال ، ج 11 ، ص 601 ، ش 32894 ، چنين روايت مىكند :

ذكر على عبادة

والحمد لله رب العالمين

سيد محمد رضا مدرسى

29 صفر 1416 مطابق

6 / 5 / 1374

1 - النص والاجتهاد ، ص 207 و 208 .