جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦

مسائل متفرقة

گفته‌اند . يا اجماعى است كه سيد در ناصريات ( 1 ) ادعا كرده ودر صورت جهل به بودن آب

مال غير ، نهى متعلق به مكلف نيست وهمچنين ظاهر دعوى اجماع هم در غير صورت علم به

غصب ، معلوم نيست . واما در صورت جهل به نجاست : پس جايز نيست اقتدا به أو ، چون

مأموم علم دارد به بطلان وضوى أو واين كه أو ، بي وضو نماز كرده هر چند قايل باشيم كه بر

خود امام ، اعاده واجب نباشد بعد از ظهور حال ، واين منافاتى ندارد با آن كه هر گاه بر مأموم

معلوم شود بعد از نماز كه امام ، بي طهارت بوده يا فاسق بوده يا كافر بوده ، بر أو اعاده لازم

نيست .

69 - سؤال : هر گاه زخمى در اعضايى باشد وآب ، مضر آن نباشد ومى تواند رفع

نجاست زخم ومواضع وصول آب را كرد وغسل كرد ، لكن چون وقت تنگ است اگر به آن

بپردازد نماز قضا مىشود واگر چيزى بر آن زخم ببندد وجبيره كند نماز را به وقت

مىتواند كرد . آيا در اين صورت جبيره كند وغسل كند يا تيمم كند ؟

جواب : آنچه از أدله بر مىآيد اين است كه تيمم بدل اضطراري است از طهارت مائيه

ووضو وغسل جبيره همان طهارت مائيه است نه بدل آن ، وآن در وقتي است كه تكليف أو

مسح بر جبابر باشد ودر چنين جايى دليل بر جواز آن نيست ، بلكه هر گاه وقت تنگ است

تيمم كند ونماز كند وبه عبارت أخرى ، شارع فرموده است كه هر كس در بدن أو تخته

شكسته بسته باشد يا لته پيچيده بر جرحى يا قرحى باشد ونتواند آب به تحت آن رساند

عمل جبيره كند ، يعنى دست تر بر روى خون حايلها بمالد ، نه اين كه هر كس را بالفعل ميسر

نباشد آب رساند به موضع زخم ، بايد تخته بر خود ببندد ، يا كهنه بر خود بپيچد وعمل

جبيره كند .

70 - سؤال : چون كساني كه قتل ايشان واجب مىشود به سبب قصاص يا رجم يا

1 : المسائل الناصريات : اين كتاب حاوي حدود 207 مسئله فقهى است كه مرحوم سيد مرتضى ، آن را از كتاب " الفقه الناصر " تاليف ناصر كبير ، جد مادرى خويش انتزاع كرده وبه صورت كتاب مستقلى در آورده است أصل كتاب در شهر آمل مازندران نوشته شده وخود نويسنده ( حسن بن علي حسينى ) نيز در آنجا شهيد شده است 304 ه‍ ق .