جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩١

كتاب الجهاد

في سبيل الله همچنين باشد ، چنان كه جماعتى قايل به آن شده‌اند وبه هر حال ، سقوط

غسل وكفن مشروط است به اينكه مسلمانان در معركه ، أو را ادراك كنند ، در حالي كه

رمق به أو باقي نباشد واگر زنده باشد وبعد بميرد ساقط نمىشود . وبنابر قول كه

وجوب غسل وكفن ، هرگاه تأخير ، منشأ تضييع ميت مىشود أو را تيمم بدهند بدل از

غسل ودفن كنند بدون كفن ، هرگاه تأخير در كفن هم موجب تضييع مىشود .

473 - سؤال : در أيام غيبت امام ( ع ) حكم مرابطه در ثغور باقي است يا نه ؟ وحداقل

مرابطه وثواب مرابطه را بيان فرمايند كه موجب ميل وتحريص مسلمين باشد بر

تحصيل مرابطه وحفظ ثغور اسلام .

جواب : بلى مرابطه در زمان غيبت امام هم مستحب است ، چون متضمن جهاد

نيست كه اذن امام در آن شرط باشد ، بلكه مراد از آن ، اين است كه در ثغور يعنى

سر حدى كه راه كفار است به بلاد اسلام ، آنجا باشند وپاسبانى كنند وبا خبر باشند كه

هر گاه كفار ، حركتي كنند به سمت بلاد اسلام ، مسلمانان را با خبر كنند كه مهياى قتال

ودفاع آنها شوند ، بلى اگر كفار بر آنها تنگ كنند قتال واجب مىشود به قصد دفاع

ودر فضيلت رباط ، اخبار بسيار هست ، از جمله آنها حديثي است كه علامه ( ره ) در تحرير

؟ از رسول خدا ( ص ) روايت كرده " قال رسول الله ( ص ) رباط ليلة في سبيل الله خير من صيام

شهر وقيامه فان مات جرى عليه عمله الذي كان يعمله وجرى عليه رزقه وامن الفتان ( 1 ) "

يعنى فرمود رسول خدا ( ص ) كه رباط يك شب در راه خدا بهتر است از روزه ونماز يك

ماه . پس اگر بميرد آن شخص ، جارى مىشود بر أو عملي كه در دنيا مىكرد ، يعنى در

حال موت أو هم ثواب اعمالي كه مىكرد مستمر است وگويا زنده است وعبادت مىكند

وجارى مىشود بر أو روزى أو . وشايد مراد اين است كه محسوب است از جمله كساني

كه كشته شده‌اند در راه خدا وزنده‌اند وروزى مىخورند نزد پرودگار خود ، چنان كه

آية شريفه : " ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله أمواتا بل احياء عند ربهم يرزقون " .

در بعض فقرات ادعيه هست : " اللهم اجعلني من الا حياء المرزوقين " وظاهر اين

1 : كنز العمال : ج 2 ص 253