جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨١

كتاب الجهاد

آيا چنين مىدانى كه اگر روم داخل شوند بر مسلمين ، سزاوار نيست كه مانع آنها

شود ؟ ! پس فرمود كه مرابطه كند ومقاتله نكند ، پس اگر بترسد بر بيضه اسلام

ومسلمين ، آن وقت قتال كند . پس قتال أو از براي خود أو بايد باشد ، يعنى تكليف خود را

به عمل آورد وآن قتال نيست از براي سلطان مخالف ( 1 ) . پرسيدم از آن حضرت ، اگر

دشمن بيايد به آنجايى كه مرابطه كرده ، چه كند ؟ فرمود : مقاتله كند ودفع كند از

بيضه اسلام ، نه از اين جماعت ، بلكه از براي اينكه از مندرس ومضمحل شدن اسلام

حاصل مىشود اندراس دين محمد ( ص ) . ودر بعضي نسخه‌ها " ذكر محمد ( ص ) " دارد .

وبعضي ديگر از اخبار هم هست كه دلالت دارد كه ذكر آنها موجب تطويل است .

واما سؤال وجوب مدافعه بر عبد ومرئه ، بلى واجب است ، هرگاه احتياج به آنها

هم رسد . واما ساير احكام جهاد از بابت غنيمت وقسمت آن وفرار از آن ، پس بعد

مىآيد .

460 - سؤال : در صورتي كه اين طايفه به قصد تسخير بلاد اسلام واجراى احكام

كفر ، بين المسلمين وساير الأنام ومنع اجراى احكام اسلام وقصد نهب واسر وقتل

مسلمين آمده باشند ودفع ايشان ، حسب الشرع بر جميع مؤمنين ومسلمين لازم

وواجب شرعي باشد وبدون رئيس ( وبزرگى كه بسط يد داشته باشد وامر ونهى آن در

ميان مجاهدين ومقاتلين مطاع باشد ) ممكن نيست . آيا شرعا جايز است كه در اين

صورت شخصي به اذن مجتهد جامع الشرايط ( كه نايب امام است در أيام غيبت ) مباشرت

رياست ولشكركشى ومقاتله كند - ؟

جواب : شكى در جواز آن نيست ( هرگاه باعث تعطيل قتال وتأخير آن نشود )

( 1 ) : توضيح : اين حديث به عصر امام ( ع ) مربوط است وارتباطي با مورد سؤال كه جنگ قفقازيه است ندارد وجمله " جهاد بدون اذن امام عادل جايز نيست " نيز ناظر به جهاد ابتدائي براي گسترش اسلام است نه جهاد دفاعى ، ميرزا با آوردن اين حديث مىخواهد بگويد : با اينكه اين جهاد به مباشرت فتحعلى شاه وتحت رياست وفرماندهى أو است ليكن رزمندگان براي اسلام مىجنگند نه براي شخص شاه . - نگاه كنيد به بيوگرافى ميرزا در مقدمه اين كتاب .