جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٠

كتاب الحج

سبب اينكه در سنوات سابقه مستطيع بوده واز دست أو رفته ، اين امر را وسيله ادراك

حج خود نموده . واين در صورتي است كه مستأجر أو را مأذون كرده بود كه چنين كند .

هرگاه أو را مأذون نكرده باشد ، يعنى مطلقا أجير كرده باشد مىتواند اين عمل را بكند

يا نه ؟ وچنين حجها ، مسقط از ذمه منوب عنه مىشود يا نه ؟

جواب : هر گاه مستأجر راضى باشد به اين نحو ، به اينكه مذكور كنند در ضمن

عقد اجاره ، يا آنكه از اطلاق عقد ، مفهوم شود كه مقصود مطلق حصول طي مسافت

وأصل حج است به هر نحو كه باشد ، در اين دو صورت جايز است . واما هرگاه أجير شود

كه خود ، طي مسافت كند يا عقد را على الاطلاق بگويند ومنصرف شود به اراده

مباشرت خود أجير ، جايز نيست . وهمچنين حكايت أصل حج .

واما صحت أجير شدن كسى كه در ذمه أو ، حج است . پس در آن وقتي كه متمكن

نباشد كه در اين سال ، از براي خود حج كند وأجير شدن را وسيله كند كه خود از براي

خود حج كند در آن سال يا سال ديگر ، پس آن جايز است . پس هرگاه مستأجر راضى

شود كه در ميقات از براي أو حج بگيرد وخود از براي خود حج بكند صحيح است

وهرگاه راضى نباشد ، اين سال را از براي مستأجر حج كند وسال ديگر را از براي خود

حج كند .

431 - سؤال : هرگاه در ذمه كسى ، حج بلدي قرار گرفته باشد ، مثل اينكه أهل

اين ولايات باشد مىتوان نايب را از كربلاى معلى يا نجف اشرف قرار داد ، يا بايد از

أصل بلد ميت قرار داد ؟

جواب : بنا بر لزوم حج بلدي به سبب وصيت يا أمثال آن ، بايد استيجار آن ، بلد

فوت ميت بشود وكسى كه در اين بلاد فوت شود نمىتوان نايب را از عتبات گرفت .

مگر اينكه كسى را أجير كند از اينجا كه قطع مسافت از اينجا تا به عتبات بكند واز براي

تتمه طريق وحج از آنجا استيجار كنند .

432 - سؤال : هرگاه شخصي أجير كند ديگرى را از بلد معينى با اجرت معينى

كه حجة الاسلام به جهت والد أو بجا آورد در سال معين وشرط زيارة مدينه مشرفه نيز