جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٢

كتاب الحج

چون غافل بوده است از استطاعت ووجوب حج ، باز ظاهر اين است كه آن عقد ، صحيح

است ومشغول ذمه به حج نيست . به جهت آنكه غافل مكلف نيست وخطاب حج به أو

متعلق نشده ودر وقتي كه متنبه شد ، مال از دست أو به در رفته است .

417 - سؤال : هند ، زوجه زيد ، هرگاه تخمينا يكصد وپنجاه تومان فضى از بابت

قيمت ملك ومسيه‌آلات وفروش وگوسفند وغيرها ، نقد تواند كرد وخود را به

انفرادها ، به همين تنخواه ، مستطيع داند ، لكن چون رفتن هند مزبوره به مكة بدون

محرم ممكن نيست ومحرم هند مزبوره هم منحصر به زيد شوهر أو است ، آيا لازم است بر

هند ، كه از تنخواه خود ، قدرى به زيد ، هبه نمايد كه زيد به اتفاق هند ، رفته باشد يا نه ؟

ودر صورت لزوم آيا بر زيد ، لازم است قبول هبه هند يا نه ؟ ودر صورت عدم لزوم قبول

هبه ، آيا مىتواند هند ، مجموعه تنخواه خود را هبه زيد نمايد وزيد مذكور را مستطيع

نمايد يا نه ؟ ودر صورت صحت ، آيا از هند ، اسقاط حج مىشود ؟ آنچه موافق شرع أنور

بوده باشد بيان فرمايند .

جواب : وجود محرم ، شرط استطاعت زن نيست ، مگر اينكه زنى باشد كه

بي محرم ، از براي أو ميسر نباشد كه برود . وهرگاه چنين باشد وتواند كه متكفل

محرمى بشود كه أو را ببرد ، واجب است بر أو كه متكفل شود . وهرگاه بذل حج كند از

براي محرم ، يعنى بگويد بيا همراه من ، ومن متكفل تو مىشوم وزاد وراحله ونفقه

رفتن وآمدن تو را وعيال تو را مىدهم كه همراه من بيايى وحج بكنى براي خود ، واجب

است بر آن محرم ، قبول آن . وهمچنين هرگاه آن محرم ، مالك بعضي اين أمور باشد

وأو تتمه را به أو بدهد كه حج كند واجب است قبول .

وآنچه مشهور است كه واجب نيست كه كسى مال به كسى هبه كند كه أو اگر

قبول آن مال كند مستطيع مىشود . بذل حج از آن باب نيست .

ودر صورتي كه از براي زن ميسر نشود رفتن وكسى محرمى همراه أو نباشد

وبدون آن ، حج نتواند ، از أو ساقط است وبا وجود اميدوارى اينكه بعد از اين ، محرمى به

هم رسد وتواند رفت . استيجار حج در حال حيات هم بر أو واجب نيست وهمچنين