جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٠

كتاب الصلاة

واضح است ، وهمچنين در شبانگاه خصوصا در سحر وخصوصا در سجود ، پس دعا كردن

به چهل مؤمن قبل از دعا براي خود ، خوب است . خواهد در قنوت وتر بكند وخواهد

در سجده آخر نماز شب بكند وخواهد بعد از فراغ از نماز شب به سجده رود ودر سجود

هم دعا كند ، همه خوب است ، ولكن چون از بعضي از اخبار بر مىآيد كه اسم پدران

مؤمن را بردن در دعا خوب است ، بهتر آن است كه در اينجا هم اسم پدرهاى آنها را هم

بگويد واگر نداند اكتفا به اسم خود أو بكند وچون اسمها بعضي عجمي وبعضي مركب

مزجى ، مثل محمد على ومحمد حسين وعلى أكبر وأمثال اينها است وبعضي منصرف

وبعضي غير منصرف ، وصحيح خواندن دعا ، ضرور است ودانستن حركات اعراب وبنا

مشكل است ( خصوصا به جهت عوام الناس ) پس بهتر اين است كه اين اسمها را بعد از

نماز بگويد كه مبادا غلط بگويد ولفظ غلط در بين نماز ، موجب خدشه مىشود در نماز

وبسا هست كه نماز به سبب آن ، باطل مىشود ، پس بعد از فراغ نماز شب ، به سجده

رود ودعا كند ودر همان سجده شكر هم مىتواند كرد .

241 - سؤال : شخصي در سجده است ودر اين سجده شك مىكند كه آيا اين

سجده كه در اويم ، أول است يا دوم يا سوم ، چه صورت دارد ؟

جواب : بنا را مىگذارد كه سجده أول است .

242 - سؤال : در اذان واقامه نماز استيجارى ، هر گاه نيت نيابت بالاستقلال

نشود ضرر دارد يا ندارد وهمچنين باقي اجزاء نماز نيابتى ونماز احتياط آن ، يعنى

مطلقا منظور ندارد كه اين اذان از مقدمات نمازى است كه به نيابت فلان مىكنم ، يا اين

نماز احتياطى است كه ناشى شده از شكى كه از نمازى كه به نيابت فلان كرده‌ام حاصل

شده ؟

جواب : صورتي ندارد ومجزى نيست ومسقط تكليف نيست .

243 - سؤال : هر گاه كسى ، شخصي را أجير كند كه مثلا يك سال يا دو سال

نماز وروزه از براي كسى بكند قضاء ، آيا ضرور است كه معين بكند كه اين نماز چه

نمازى است وصوم چه صومي ؟ يا ضرور نيست تعيين ، وهمان لفظ منصرف به نماز