جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٨

كتاب الصلاة

است كه نيت عبارت است از همان " داعى بر فعل " كه آدمي را به عمل وا مىدارد ، نه

خصوص گذراندن به خاطر يا گفتن به زبان ، پس بنابراين نماز أو صحيح خواهد بود ،

پس اگر واقعا سهو كرده از أصل نماز ، واين نماز را در عوض آن نماز كرده ، ظاهر

بطلان است . وعدول ، صورتي ندارد .

240 - سؤال : در نماز شب ، چهل مؤمن را دعا كردن ، حديثي هرگاه به نظر

رسيده باشد بيان فرمايند وبعضي مىگويند هيچ حديث ندارد .

جواب : هر چند بخصوص دعا كردن به چهل مؤمن در قنوت وتر ، حديثي به نظر

نرسيده ، وهمچنين در ساير ركعات نماز شب ، وتصريح به استحباب آن در قنوت وتر ،

آنچه الحال در نظر است كلام شيخ بهائى است ( ره ) در مفتاح الفلاح كه گفته است كه

مستحب است كه دعا كنى از براي چهل مؤمن از برادرانت وبگويى : اللهم اغفر لفلان

وفلان . . تا آخر ، بعدا مىگويى : استغفر الله ريلا وأتوب اليه ، هفتاد مرتبه . ، واين عبالت به

اين ترتيب اشعار دارد به وجود حديثي به اين مضمون .

وهمچنين كفعمى در كتاب مصباح ، تصريح به اين كرده ، يعنى به دعا كردن از

براي چهل مؤمن را در قنوت وتر ، وهمچنين در كتاب بحار آخوند ملا محمد باقر ( ره ) از

مصباح متهجد وغيره نقل كرده ، بلى كلام ايشان اشعارى دارد به وجود حديث چون

ساير دعاهايى كه با اين بيان ذكر كرده ، در آنها حديث است .

وعبارتى كه در أول گفته‌اند كه " دعاى موظفى در قنوت وتر نيست ، ولكن ما ذكر

مىكنيم پاره‌اى از ادعيه كه به آن قناعت توان كرد " واز جمله آنها دعاى به جهت چهل

مؤمن را ذكر كرده‌اند ، منافاة ندارد با اين . به جهت آن كه مراد از موظف اين است كه

ترك آن نتوان كرد ، نه اينكه هيچ دعايى از شرع بخصوص آن نرسيده ، چنان كه واضح

است .

ولكن كفعمى در حاشية مصباح گفته است : عن النبي ( ص ) ما من عبد يقوم من الليل

فيصلى ركعتين ويدعو في سجحده لأربعين من أصحابه يسميهم بأسمائهم وأسماء