جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٤

كتاب الصلاة

جواب : اظهر اين است كه در سفر دوم ، تمام كند وأحوط اين است كه در دوم ، جمع

كند ما بين قصر واتمام .

207 - سؤال : سفرها را ذهابا وايابا يكى شمرد ( 1 ) يا دو ؟

جواب : اظهر در نزد حقير اين است كه ذهاب به اياب ، ضمن مىشود با قصد آن

مسافت .

208 - سؤال : شخصي متطهر شد وبه همان تطهير ، نماز صبح وظهرين ومغرب را

كرد ومحدث شد وبعد وضو ساخت ونماز عشا را كرد ، بعد متذكر شد كه خللى در يكى از دو

وضو واقع شده ، اما شك دارد كه آيا در وضوى نماز صبح وظهرين ومغرب است يا وضويى

كه از براي نماز عشا ساخته است . برخاست ونمازها را اعاده كرد سواي نماز عشاء أو را چه

بايد كرد ؟

جواب : ظاهر اين است كه بايد قضاى نماز صبحي ومغربى ودو نماز چهار ركعتي

بكند ، مخير ما بين جهر واخفات ، وهرگاه وقت عشا باقي است در اين دو نماز نيت ادا

وقضا نكند ، بلكه قصد ما في الذمة كند ، كه اگر عشا فوت شده ادا باشد واگر ظهرين فوت

شده ، قضا باشد واين داخل مسئله شك در حصول نماز در وقت ، نيست كه معين باشد كه

عشا را بايد كرد .

ولكن در اين مقام مىتوان گفت كه معلوم نيست كه شغل ذمه بر بيشتر از أحد امرين

حاصل باشد ، پس مخير است ما بين تدارك آن چهار نماز واين يك نماز ، ولكن أحوط آن

است كه گفتيم . از آن أحوط اين است كه پنج نماز را تماما بجا آورد . آخر چه در خارج وقت

است به نيت قضا وآنچه در وقت است به نيت ادا .

209 - سؤال : مىتواند شخص مصلى ، نماز قضاء يقيني را به جماعت بگزارد يا نه ؟

جواب : بلى مىتواند به جماعت بكند

210 - سؤال : كسى طمئنينه فيما بين سجدتين را فراموش كرد وقبل از ركوع ركعت

1 : با فتحه ميم منظور " شمارد " است يعنى آيا مكلف ذهاب واياب را يكى شمارد يا هر كدام را جدا در نظر بگيرد .