جامع الشتات ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩

كتاب الصلاة

جواب : هرگاه در صبح همان روز به خاطرش بيايد ، آن روز را روزه بدارد وقضاى نماز

عشا را هم بكند ، واگر در آن روز به خاطرش نيايد معلوم نيست كه قضاى روزه بر أو واجب

باشد ، هر چند أصل روزه هم مشهور استحباب آن است ، لكن أحوط آن است كه ترك نكند .

177 - سؤال : در كلمه " بحول الله وقوته أقوم واقعد " اظهار همزه متكلم واجب

است ووصل آن مبطل است يا نه ؟

جواب : بلى اظهار واجب است ودور نيست كه مبطل نماز هم باشد .

178 - سؤال : دو نفر ، عبايى مىخرند وعباى يكى از آنها بهتر از ديگرى است

وصاحب عباى بد ، در صدد معاوضه كردن عبا باشد از راه شقاوت ويك دفعه عوض كرده وآن

ديگرى مطلع شده ، پس گرفته وثانيا در سفر ، باز عوض كرده وصاحب عبا ، ملتفت نشده ، تا

سفر ديگر رفت . بعد مطلع شده واسترداد متعذر است . آيا مىتواند در آن نماز كند يا نه ؟

وفرقى هست ما بين اينكه بداند كه عمدا عوض كرده ، يا نداند ودر صورت جهل ، به عمد ، آيا

فرقى ما بين ظن وشك هست يا نه ؟ وهم چنين هرگاه در أصل عوض شدن ، شك داشته باشد

يا ظن داشته ، احكام هر يك را بيان فرمائيد .

جواب : هرگاه علم به هم رساند كه آن شخص عمدا عوض كرده است ودر اين حال ،

اين شخص راضى شود كه اين عباى بد ، در عوض آن باشد باكى نيست واز باب تقاص حق

خود يا اجازه معاوضه آن ، مال أو مىشود ، واما هرگاه معلوم نباشد كه عمدا عوض كرده

است ، نماز كردن در آن ، صورتي ندارد ، مگر آنكه به شاهد حال بداند كه أو راضى است به

تصرف اين در آن ، واما هرگاه علم ندارد به عوض شدن اظهر جواز است ، به دليل أصل

برائت وأحاديث داله بر حليت شبهه موضوع .

179 - سؤال : كسى كه در نماز شك كرده ، مىخواست كه نماز احتياط را بكند ، در

أثناء نماز أصل ونماز احتياط ، حدث أصغر سر زند ، چه صورت دارد ؟

جواب : اظهر در نزد حقير اين است كه نماز صحيح است ، وضو بسازد ونماز احتياط

را بكند .

180 - سؤال : نقل موتى از دهى به دهى ديگر كه امامزاده باشد چه صورت دارد ؟

جواب : مانعى ندارد ، هرگاه امامزاده بزرگوارى باشد .