الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ٩٦

23 / 6 سستى كردن

23 / 6 سستى كردن

بايست وبه راست وچپ روى مگردان .

- ابن أبي جمهور : در روايت چنين آمده است : هرگاه بنده به نماز مى ايستد

وكارهايى را در آن هنگام بر خود حرام مى گرداند ، شيطانش نزد وى

مى آيد ومى گويد : اين را به ياد آر ، آن را به ياد آر ، تا به آنجا مى رسد كه

نمى داند چند ركعت خوانده است .

23 /

سستى كردن

" منافقان ، با خدا نيرنگ مى كنند وحال آنكه أو با آنان نيرنگ مى كند وچون به

نماز أيستند ، به سستى برخيزند ، با مردم ريا مى كنند وخدا را جز اندكى ياد

نمى كنند . "

" وهيچ چيز مانع پذيرفته شدن انفاقهاى آنان نشد ، جز اينكه به خدا وپيامبرش

كفر ورزيدند وجز با سستى نماز به جاى نمى آورند وجز با كراهت انفاق نمى كنند " .

- انس بن مالك : پيامبر داخل مسجد شد وبا طنابى كشيده شده ميان دو

ستون روبرو شد . فرمود : اين طناب براي چيست ؟ گفتند : اين طناب

زينب است ، هرگاه سست مى شود بدان مى آويزد . پس پيامبر فرمود : نه ،

آن را باز كنيد . هر يك از شما تا آنگاه كه نشاط دارد ، نماز بخواند

وهنگامى كه سست شد بنشيند ( 1 ) .

- امام على ( عليه السلام ) : سستى كردن انسان در نماز ، از سستى ايمان است .

- امام باقر ( عليه السلام ) : سست وخواب آلود وسنگين به نماز نايست كه اين ها از

خوى منافقان است . همانا خداوند سبحان ، مؤمنان را از ايستادن به نماز

در حالت مستى - يعنى مستى خواب - باز داشته ودر توصيف منافقان

گفته است : " وچون به نماز أيستند ، به سستى برخيزند ، با مردم ريا مى كنند

وخدا را جز اندكى ياد نمى كنند . " ( 2 ) .


( 1 ) در سنن أبي داود چنين آمده است : " پس پيامبر خدا فرمود : تا آنگاه كه توان دارد نماز بخواند وهرگاه ناتوان شد ، بنشيند " . ( 2 ) در تفسير عياشى ، فقط تا " مستى خواب " آمده است وگفته خداوند درباره منافقان را ندارد .