الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ٦٢

13 / 13 حضور قلب داشتن

برايش واجب مى شود .

- هر كس دو ركعت نماز بگزارد ودر آن به هيچ كار دنيايى نيانديشد ،

خداوند گناهانش را مىآمرزد .

- بنده نماز مى خواند ويك ششم [ يك سوم ] وحتى يك دهم آن را هم

نمى نويسند . از نماز بنده ، فقط آنچه را كه درك مى كند مى نويسند .

- از معصوم روايت شده است : براي تو از نمازت - جز آن مقدار كه حضور

قلب دارى - چيزى نيست .

- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : دو ركعت نماز مختصر با تفكر ، بهتر از يك شب به عبادت

ايستادن است .

- از معصومان روايت شده است : دو ركعت نماز با تدبر ، بهتر از يك شب به

عبادت ايستادن با قلبي بي توجه است .

- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : خداوند نماز بنده اى را كه دلش همراه تنش نيست ،

نمى پذيرد .

- امام باقر ( عليه السلام ) وامام صادق ( عليه السلام ) : براي تو از نمازت ، فقط آنچه كه به آن توجه

دارى هست . پس اگر همه آن را به وهم وخيال بگذراند يا از انجامش

غفلت بورزد ، نمازش را درهم مى پيچند وبه صورتش مى زنند .

- امام صادق ( عليه السلام ) : هر كس دو ركعت نماز بگزارد وبداند كه چه مى گويد ،

بي هيچ گناهى ميان أو وخدايش باز مى گردد .

- امام باقر ( عليه السلام ) : هنگامى كه به نماز مى ايستى ، پيوسته باتوجه باش كه از آن ،

فقط آنچه توجه دارى به حساب مى آيد .

- امام صادق ( عليه السلام ) : همانا من دوست دارم شخص با ايمان شما هنگامى كه به

نماز واجب مى ايستد ، دلش را به سوى خدا كند وبه كار دنيايى مشغول

ندارد . هيچ شخص با ايمانى در نماز دل به سوى خدا نمى كند مگر

اينكه خداوند به أو رو مى آورد ودلهاى مؤمنان را به أو علاقمند

مى سازد ، پس از آنكه خود نيز أو را دوست دارد .