الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ٥٣

13 / 5 رعايت أول وقت

- امام على ( عليه السلام ) : كسى كه پيش از در رسيدن وقت نماز ، آماده نشود ، آن را

بزرگ نشمرده است .

- زراره : به امام باقر ( عليه السلام ) عرض كردم : خداوند نيكويت بدارد ، كدام يك از

آغاز ، ميان يا پايان وقت هر نماز ، برتر است ؟ فرمود : آغاز آن . همانا

پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمود : خداوند عز وجل از كارهاى نيك ، آنچه ر انجام

گيرد ، دوست مى دارد .

- امام باقر ( عليه السلام ) : بدان كه أول وقت هميشه برتر است . پس هر اندازه مى توانى

در كار نيك شتاب كن .

- نمازى كه در أول وقت بالا برود ، سپيد ونوراني به سوى صاحبش باز

مى گردد ومى گويد : مرا حفظ كردى ، خدا تو را حفظ كند . وهنگامى كه

در غير وقتش وبدون حدودش بالا برود ، سياه وتاريك به سوى

صاحبش باز مى گردد ومى گويد : مرا تباه كردى ، خدا تو را تباه كند .

- امام صادق ( عليه السلام ) : فضيلت أول وقت بر آخر آن براي انسان ، بهتر از فرزند

ودارايى اوست .

- هر نماز دو وقت دارد كه از اين دو ، أول وقت برتر است وروا نيست كسى

بدون دليل در آخر وقت نماز بخواند ، مگر به سبب عذرى .

- هنگامى كه وقت نماز در مى رسد ، درهاى آسمان براي بالا رفتن اعمال ،

گشوده مى شود . پس دوست ندارم عملي زودتر از عمل من بالا برود

ونام كسى پيش از من در صحيفة ( دفتر اعمال ) نوشته شود .

- امام كاظم ( عليه السلام ) : هنگامى كه نمازهاى واجب در أول وقت وبا رعايت

حدودشان ، بر پا داشته مى شوند ، از شاخه بريده شده درخت آس

( مورد ) با همه عطر وبو وتازگيش ، خوشبوترند . پس بر [ نماز ] أول

وقت مداومت ورزيد .

- امام رضا ( عليه السلام ) : اى فلانى ، هنگامى كه وقت در رسيد ، نماز را [ فورى ] بخوان ،

كه نمى دانى چه پيش مى آيد .