الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ٣٧

فصل هشتم : وقتهاى نماز

نمازى است كه در روز خوانده مى شود : نماز صبح ونماز عصر .

- امام على ( عليه السلام ) در نامه اش به محمد بن أبي بكر : شخصي وقتهاى نماز را از

پيامبر خدا پرسيد . پيامبر پاسخ داد : " جبرييل نزد من آمد ووقت نماز

ظهر ( زوال خورشيد ) را به من نشان داد . پس آفتاب بر ابروى راستش بود

ووقت [ نماز ] عصر را نشان داد . پس سايه هر چيز به اندازه خودش بود .

ونماز مغرب را هنگام غروب خورشيد خواند . سپس هنگامى كه شفق

ناپديد شد ، نماز عشاء را گزارد ونماز صبح را در تاريكى پايان شب ، در

حالي كه هنوز ستاره ها فراوان بودند ، خواند ، پس در اين وقتها نماز

بخوان وپيوسته با سنت شناخته شده ودر راهى روشن باش .

- امام صادق ( عليه السلام ) : هنگام [ نماز ] صبح ، از دميدن سپيده است تا اينكه صبح ،

بيشتر آسمان را فرا بگيرد وسزاوار نيست عمدا از اين وقت به تأخير

انداخت ، ولى آن وقتي است ، براي كسى كه سرگرم شده يا فراموش كرده

ويا خواب مانده است .

- هنگامى كه خورشيد فرود مى آيد ، وقت ( نماز ) ظهر رسيده است تا اينكه به

اندازه خواندن چهار ركعت نماز بگذرد . پس از آن ، وقت مشترك نماز

ظهر وعصر است تا به اندازه خواندن چهار ركعت نماز از خورشيد بماند

كه در اين هنگام ، وقت نماز ظهر پايان مى پذيرد ووقت نماز عصر باقي

مى ماند تا خورشيد ناپديد شود .