الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ٣٥

فصل هفتم : مواظبت بر نماز

براي خشوع است . گفته شد : اى پيامبر خدا ، خشوع چيست ؟ فرمود :

فروتنى در نماز واين كه بنده با همه دل به خدا رو كند . پس هنگامى كه

ركوع وسجودش را تمام آورد وديگر بخشها را هم كامل كرد نماز با

نوري درخشنده به سوى آسمان أوج مى گيرد ، درهاى آسمان براي آن

گشوده مى شود و [ خطاب به نمازگزار ] مى گويد : مرا حفظ كردى ، خدا

تو را حفظ كند وفرشتگان مى گويند : خدا بر صاحب اين نماز درود

فرستد . وهنگامى كه بخشهاى نماز را تمام نياورد ، نماز با تاريكى بالا

مى رود ودرهاى آسمان بر روى أو بسته مى شود و [ خطاب به نمازگزار ]

مى گويد : مرا تباه كردى ، خدا تو را تباه گرداند ونماز را به صورتش

مىكوبند .

- عقيل خزاعي : أمير مؤمنان ، هرگاه براي جنگ آماده مى شد ، چند كلمه اى

به مسلمانان سفارش مى كرد ومى گفت : به نماز پايبند باشيد وبر آن

مواظبت كنيد ، آن را زياد بجا آوريد وبدان تقرب جوييد كه آن بر مؤمنان

نوشته ومفروض است واين را كافران هم مى دانند آنگاه كه پرسيده

مى شوند : چه چيز شما را به دوزخ در آورد ؟ مى گويند : ما از نمازگزاران

نبوديم .

- امام صادق ( عليه السلام ) : محبوبترين بنده نزد خداى عز وجل ، فردى است كه د گفتارش

راستگو وبر نمازش مواظب باشد .

- إدريس قمى : از امام صادق ( عليه السلام ) نيكيهاى ماندگار را پرسيدم . فرمود : نماز ،

پس بر آن مواظبت ورزيد .