الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٨

فصل دوم : حكمت نماز

فصل دوم : حكمت نماز

فصل دوم

حكمت نماز

قرآن :

" نماز را براي ياد من ، به پا دار . "

- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : نماز واجب شده است . . . براي بر پا داشتن ياد خدا .

- امام على ( عليه السلام ) : خداوند ايمان را جهت پاك كردن از شرك ، ونماز را براي

دورى از كبر واجب كرد .

- هشام بن الحكم : از امام صادق پرسيدم : با اينكه نماز مردم را از كار

وزندگى باز مى دارد وتن هايشان را خسته مى كند ، چرا واجب شده است ؟

امام فرمود : در آن ، علتهايى نهفته است . اگر مردم بدون هيچ آگاهى

ويادآورى از پيامبر أكرم رها شوند وتنها به همان رسالت نخستين

وحضور قرآن در ميان آنان بسنده شود ، مانند امتهاى پيشين مى گردند كه به

دين گرويدند وكتابهايى هم نوشتند ومردم را به دين خود فرا خواندند

وحتى براي آن جنگيدند ، اما با رفتنشان ، دينشان هم رفت واثرى از آنان

باقي نماند . حال آنكه خداوند تبارك وتعالى خواست كه مردم حضرت

محمد ( صلى الله عليه وآله ) را از ياد نبرند . از اين رو نماز را بر آنان واجب كرد تا أو را هر

روز ، پنج بار ياد كنند ونام [ مباركش ] را بر زبان آورند وبه نماز وياد خدا