الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٦٣

38 / 10 نماز امام علي بن موسى الرضا عليهما السلام

ذكر ودعا مى خواند ، تا خورشيد طلوع كند ، پس سجده مى كند وتا

نيم روز در سجده است وكسى را گمارده تا زوال را انتظار كشد . من

نمى دانم كي غلام مى گويد : خورشيد زوال پيدا كرد ، كه يكباره بر

مى خيزد ونماز را آغاز مى كند بي آنكه ( وضويش ) را نو كند . پس

مىفهمم كه در سجده اش نخوابيده وچرت نزده است وپيوسته

( اين گونه است ) تا نماز عصر را به پايان برد وپس از آن ، سجده مى كند

وپيوسته در سجده است تا خورشيد ناپديد شود . در اين هنگام از سجده

بر مى خيزد وبي آنكه ( وضويش ) را نو كند ، نماز مغرب را مى خواند .

وپيوسته در نماز وذكر ودعاى پس از آن است تا نماز عشا را بخواند .

پس از آن با گوشتى بريان كه برايش مى آورند افطار مى كند وسپس از نو

وضو مى گيرد وسجده مى كند وسپس سر بر مى دارد وبه خوابى سبك

مى رود . سپس بر مى خيزد واز نو وضو مى گيرد ودر دل شب به نماز

مى ايستد ، تا سپيده بدمد . من نمى دانم كي غلام مى گويد : سپيده دميد كه

يكباره براي نماز صبح بر مى خيزد . اين روش اوست از آن هنگام كه به

من تحويل داده شده است .

- محمد بن مسلم : أبو حنيفة بر امام صادق ( عليه السلام ) وارد شد وبه ايشان گفت :

پسرت ( موسى ) را ديدم كه نماز مى خواند ومردم هم از پيش رويش

مى گذشتند بي آنكه آنان را باز دارد ، با اينكه اشكال دارد .

پس امام صادق ( عليه السلام ) گفت : موسى را نزد من خوانيد ووقتي آمد به أو

گفت : اى پسركم ، أبو حنيفة مى گويد كه نماز مى خواندى ومردم هم از

پيش رويت مى گذشتند بي آنكه آنان را باز دارى . گفت : بلى پدر ، آن كه

برايش نماز مى خوانم ، از آنان به من نزديكتر است . خدا مى فرمايد : "

وما از رگ گردن به أو نزديكتريم " . پس امام صادق ( عليه السلام ) أو را به خود چسباند

وفرمود اى پسركم ، پدر ومادرم فدايت باد ، اى راز سپرده .