الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٦١

38 / 8 نماز امام جعفر صادق عليه السلام

طول مى داد ، كه مى گفتيم : خفته است .

- جابر جعفى : أبو جعفر ( امام باقر ( عليه السلام ) ) روزى نماز مى خواند كه چيزى بر

سر حضرت افتاد . آن را از سرش بر نداشت ، تا اينكه جعفر برخاست

وآن را از سرش برداشت . واين به خاطر بزرگداشت خداوند وتوجه به

نمازش بود كه همان گفته خداست : " وپاكدلانه روى به دين داشته باش " .

- أبو أيوب : أبو جعفر ( امام باقر ( عليه السلام ) ) وأبو عبد الله ( امام صادق ( عليه السلام ) ) هنگامى كه

به نماز مى ايستادند ، رنگشان سرخ وزرد مى شد ، گويا كسى را كه با أو

مناجاة مى كنند ، مى بينند .

- امام صادق ( عليه السلام ) : پدرم پس از نماز عشاء آخر ، دو ركعت نماز در حالت

نشسته مى گزارد كه در آن صد آية مى خواند ومى گفت : هر كس اين دو

ركعت را بگزارد وصد آية بخواند ، جزو غافلان نوشته نمى شود .

38 /

نماز امام جعفر صادق ( عليه السلام )

- ابن طاووس : روايت شده مولايمان امام صادق ( عليه السلام ) در نماز ، قرآن

مى خواند كه مدهوش شد . هنگامى كه به هوش آمد ، پرسيده شد ، چه

چيز ، حال شما را بدين جا كشاند ؟

پس سخنانى به اين مضمون فرمود : پيوسته ، آية هاى قرآن را تكرار

مى كردم ، تا حالم به گونه اى شد كه گويا آن را از دهان همان كس

مىشنوم كه بي پرده وعيان فرو فرستاده است . پس توان بشرى در برابر

پرده بر گرفتن از شكوه الهى ، تاب نياورد .

- سفيان بن خالد - در توصيف نماز امام صادق ( عليه السلام ) - : ايشان روزى نماز

مى خواند كه مردى از پيش روى حضرت گذشت وپسرش موسى ( عليه السلام )

هم نشسته بود . هنگامى كه نماز را به پايان برد ، پسرش ( موسى ) به

ايشان گفت : اى پدر ، آيا نديدى كه آن مرد از پيش رويت گذشت ؟