الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٥٣

38 / 1 نماز پيامبر صلى الله عليه وآله

- أبو [ محمد ] عبد الله بن حامد در حالي كه حديث را به برخى از نيكان

مى رساند : پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) هرگاه نماز مى خواند ، از سينه اش آوايى از خوف ،

چون آواز جوشش ديگ شنيده مى شد ( 1 ) .

- جعفر بن علي قمى : پيامبر هرگاه به نماز مى ايستاد ، از ترس خداى متعال ،

رنگ چهره اش تغيير مى كرد وسينه اش آوايى چون آواز جوشش ديگ

داشت .

- امام سجاد ( عليه السلام ) : پيامبر آن قدر در نماز مى ايستاد ، تا پاهايش ورم مى كرد .

- امام باقر ( عليه السلام ) : عايشه در شبى كه نوبت ماندن پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) نزدش بود ، به

ايشان عرض كرد : اى پيامبر خدا ، چرا خود را به زحمت مى اندازى با

آنكه خداوند گناه گذشته وآينده تو را آمرزيده است . فرمود : اى عايشه ،

آيا بنده اى سپاسگزار نباشم ؟ وپيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) بر سر انگشتان پايش

مى ايستاد تا اينكه خداوند سبحان ومتعال فرو فرستاد : " طه ، ما قرآن را

بر تو فرو نفرستاديم تا بر خود سخت گيرى " .

- امام صادق ( عليه السلام ) : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) دو برابر نماز واجب ، نماز مستحب مى خواند .

- امام باقر ( عليه السلام ) : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) از آغاز روز تا زوال خورشيد ، هيچ نماز

نمى خواند وهنگام زوال ، هشت ركعت نماز مى خواند كه همان نماز

" توبه كنندگان " است . در اين ساعت ، درهاى آسمان گشوده مى شود

ودعا پذيرفته مى شود ، نسيم ها ( ى رحمت ) مىوزد وخداوند به

آفريده هايش مىنگرد . پس هنگامى كه سايه به اندازه يك ذراع باز

مى گشت ، چهار ركعت نماز ظهر مى گزارد وپس از ظهر دو ركعت

وسپس دو ركعت ديگر مى خواند وهنگامى كه سايه به اندازه يك ( 2 ) ذراع

( 1 ) احتجاج نيز شبيه به اين متن را نقل كرده است ودر پايان آن آورده است : " هرگاه به نماز مى ايستاد ، از سينه ودرونش ، آوايى از شدت گريه چون آواز جوشش ديگ بر آتش ، شنيده مى شد " . ( 2 ) به قرينه ساير روايات وعلم فقه ، درست آن است كه " دو " باشد .