الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٤٧

فصل سى وششم : دعاهاى روايت شده در پى نماز

درود فرست ، از آتش رهاييم ده ، آسوده از دنيا ببر وبه سلامت وارد

بهشت گردان . آغاز دعايم را رستگارى ، ميان آن را كاميابى وپايان آن را

نيكويى قرار ده ، كه تنها تو به نهانها بسيار دانايى . سپس فرمود : اين از

أمور نهاني است كه پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) به من آموخت وفرمان داد آن را به

حسن وحسين نيز بياموزم .

- امام صادق ( عليه السلام ) : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) روزى به اصحابش فرمود : آيا اگر هر چه

لباس وظرف داريد گرد آوريد وروى هم بنهيد ، فكر مى كنيد به آسمان

برسد ؟ گفتند : نه اى پيامبر خدا ، فرمود : آيا شما را به چيزى راهنمايى

نكنم كه ريشه اش در زمين وشاخه اش در آسمان باشد ؟ گفتند : چرا ، اى

پيامبر خدا . فرمود : هر يك از شما كه از نماز واجبش فارغ شد ، سى بار

بگويد : " وخدا پاك ومنزه است ، سپاس براي خداست وجز خداوند ،

هيچ خدايى نيست وخدا بزرگتر است " . همانا ريشه اين ها در زمين

وشاخه آن ها در آسمان است . آن ها خرابى ، آتش ، غرق شدن ، در چاه

افتادن ، خوراك درنده شدن ، مرگ بد وبلاى آسمانى را كه در آن روز بر

بنده فرود مى آيد ، دفع مى كنند وآن ها ماندگارند .

- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : در پى هر نماز مى گويى : خدايا از نزد خود مرا ره بنما واز

فضل وبخششت بر من فرو ريز واز رحمتت بر من بگستر واز

بركتهايت ، بر من فرو فرست .

- امام على ( عليه السلام ) - از دعاى ايشان پس از نماز واجب - : خدايا ، براي تو نماز

گزاردم وحال آنكه مى دانى در نمازم ، نقص وشتاب وفراموشى

وغفلت وكسالت وسستى واز ياد بردن وريا وخودنمايى وشك

ودورى وگمان وعجب وانديشه كردن وفروگذاشتن از كمال وأجبت ،

مى باشد . اى خداى من ، از تو مى خواهم بر پيامبر وخاندانش درود

فرستى ونقص نمازم را به تمام ، وشتابم را در آن به تأمل واستوارى

و