الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٤٥

فصل سى وششم : دعاهاى روايت شده در پى نماز

فصل سى وششم

دعاهاى روايت شده در پى نماز

- امام جواد ( عليه السلام ) : هرگاه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) از نمازش فارغ مى شد مى گفت : خدايا ، آنچه

را كرده ومى كنم ، نهان وآشكار كرده أم ، اسراف بر خود را وآنچه را كه

تو بهتر از من مى دانى ، بر من بيامرز . خدايا تو پيش از همه وپس از همه

هستى ، جز تو خدايى نيست . به داناييت بر نهان وبه تواناييت بر همه

خلقت سوگند ، تا آنگاه كه زندگى را برايم بهتر مى دانى ، مرا زنده نگاه

دار وآن گاه كه مرگ را برايم بهتر مى دانى ، مرا بميران . خدايا ، همانا من

بيم از تو را در نهان وآشكار ، سخن حق را در خشم وخشنودى

وميانه روى را در تنگدستى وتوانگرى ، از تو مى خواهم . نعمتي تمام

ناشدني وروشنى چشمى ناگسستنى را از تو مى خواهم . خشنودى به

حكم تو ، مرگى مبارك پس از زندگى وزندگانى آرام پس از مرگ ، لذت

نگاه به تو وشوق ديدارت وملاقاة تو بي رنجى گزنده وفتنه اى گمراه

كننده را ، از تو مى خواهم . خدايا ، ما را به زينت ايمان ، مزين كن وراهنما

ورهيافته قرار ده . خدايا ، ما را در ميان آنان كه ره نمودى ، ره بنما .

خدايا ، همانا من اراده قوى بر يافتن راه راست وپايدارى در كار

واستوارى در راه حق را از تو مى خواهم . سپاسگزارى نعمتت را ، سلامتى

كامل واداى حقت را مى خواهم . اى پروردگار من ، دلى پيراسته وزبانى