الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٣٠

فصل سى ويكم : حقيقت نماز

فصل سى ويكم

حقيقت نماز

- أحمد بن عبد الله : أمير مؤمنان هنگام عبور از صحن " بيت الله الحرام " ،

نگاهش به مردى افتاد كه نيكو نماز مى خواند . پس فرمود : اى مرد ،

حقيقت نمازت را مى شناسى ؟ مرد گفت : اى پسر عموى بهترين آفريده

خدا ، آيا نماز حقيقتي جز عبوديت دارد ؟ على ( عليه السلام ) فرمود : بدان اى مرد ،

همانا خداوند تبارك وتعالى پيامبرش را به كارى از كارها بر نيانگيخته

جز اينكه متشابه وتأويل وتنزيل دارد وهمه اين ها بر أساس عبوديت

است . پس هر كس حقيقت نماز را نشناسد ، همه نمازهايش ، ناقص

وناتمام است .

- شيخ صدوق : مردى از أمير مؤمنان پرسيد : اى پسر عموى بهترين آفريده

خداوند متعال ، معناى بالا بردن دستها در تكبير نخست چيست ؟ فرمود :

معنايش اين است : خدا بزرگتر ، يكتا وبي همتاست ، مانند ندارد ، با

دست لمس نمى شود وحواس پنجگانه ، أو را در نمى يابد .

- أحمد بن علي راهب : مردى به أمير مؤمنان عرض كرد : اى پسر عموى

بهترين آفريده خدا ، معنى سجده نخست ، چيست ؟ فرمود : حقيقتش