الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٢٦

39 / 2 كفر

29 /

كفر

- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : هر كس نماز را عمدا ترك كند ، آشكارا كفر ورزيده است ( 1 ) .

- پيمان ميان ما وآنان ، نماز است . پس هر كس آن را ترك كند ، كافر شده

است .

- كسى كه نماز نمى گزارد ، دين ندارد .

- كسى كه نماز نمى گزارد ، بهره اى از دين ندارد ( 2 ) .

- ( مرز ) ميان كفر وايمان ، جز ترك نماز نيست .

- ( مرز ) ميان بنده وكفر ، ترك نماز است .

- هر كس نماز را ترك كند وبه پاداش آن اميد نورزد واز عذابش نهراسد ،

اهميت نمى دهم كه يهودي ، مسيحي ويا مجوس بميرد .

- ميان مسلمان وكفر ، جز اين نيست كه نماز واجب را از روى قصد ترك

كند ويا به جهت سبك شمردن آن را نخواند .

- امام صادق ( عليه السلام ) : مردى نزد پيامبر آمد وگفت : اى پيامبر خدا ، مرا سفارش كن .

فرمود : نماز را از روى قصد وامگذار كه هر كس آن را از روى قصد

ترك كند ، دين اسلام از أو وا رهيده است . ( مسلمان نيست ) ( 3 ) .

- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) - در سفارش به معاذ - : هرگز نماز واجب را از روى قصد

ترك مكن ، كه هر كس نماز واجب را از روى قصد ترك كند ، خداوند

تعهدى در برابر أو ندارد ( 4 ) .

- امام صادق ( عليه السلام ) - به كسى كه از گناهان بزرگ پرسيده بود - فرمود : ترك كردن

( 1 ) در عوالي اللآلي قيد " آشكارا " نيست . ( 2 ) متن دعائم الاسلام چنين است : " كسى كه نماز را ترك كند نصيبي از اسلام ندارد " . ( 3 ) در الترغيب والترهيب چنين آمده است : " از روى قصد نماز را ترك مكنيد ، كه هر كس آن را از روى قصد ترك كند ، از دين خارج شده است " . ( 4 ) در المستدرك على الصحيحين در انتهاى حديث افزوده است : " وپيامبرش نيز تعهدى ندارد " .