الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — الصفحة ١٠٣

فصل بيست وچهارم : كليات آنچه شايسته نمازگزار نيست

لباست مشغول مشو ودر حالي كه بر دهانت چيزى بسته اى ، نماز

مخوان . وبراي زنان جايز نيست كه با نقاب نماز بخوانند .

هنگام ايستادن ، ديده ات به سجده گاهت باشد واظهار بىتابى

وبي قرارى وترس كن وبا اين حالت به سوى خداى عز وجل ، اشتياق نشان بده

وسنگينيت را گاه بر اين پا وگاه بر ديگرى مينداز وهمچون كسى كه

آخرين نمازش را مى خواند ، نماز بگزار ، گويى مى بيني كه ديگر هرگز

نماز نمى خوانى . بدان كه در پيشگاه ( خداى ) جبارى ، با هيچ چيز بازى

مكن ودر خود فرو مرو ودلت را خالى ساز وبه نمازت مشغول باش

ودستانت را رها كن وبر رانهايت بنه .

به هنگام آغاز نماز ، تكبير بگو ودستانت را تا روبروى گوشهايت بالا

ببر وانگشتان شست را از برابر گوشهايت مگذران ودر نماز واجب

دستانت را آن اندازه بالا مياور تا از سرت بگذرد ، گرچه در نماز

مستحب ووتر اشكالى ندارد .

هنگامى كه ركوع كردى برآمدگى زانوانت را با كف دستانت در بر

گير وانگشتانت را از هم باز كن وپس از سر بر داشتن از ركوع ، راست

بايست تا همه مفصلها به جاى خود برگردند . سپس سجده كن

وپيشانيت را بر زمين بنه وكف دستانت را بر خاك بگذار وانگشتانت را

به هم بچسبان وآن ها را رو به قبله قرار بده .

هنگام نشستن بر سمت راست بدنت منشين ، بلكه آن را بلند كن وبر

سرينت بنشين ودر نمازت ، خميازه مكش ، آروغ مزن وبا تمام سعى

وتوان ، از آن دو مانع شو وهنگامى كه عطسه كردى بگو : سپاس

مخصوص خداوند است وبر سجده گاهت پا مگذار وپس وپيش مرو

ودر حالي كه يكى از دو پليديها ( بول وغائط ) در تو هست ، نماز

مخوان واگر در نماز فشارى احساس كردى ، نماز را رها كن ، مگر اينكه