رسائل فقهى ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٥

بيمارىهاى علاج ناپذير بر مبناى قواعد پزشكى

بيمارىهاى علاج ناپذير بر مبناى قواعد پزشكى

بيمارىهاى علاج ناپذير بر مبناى قواعد پزشكى

لطفا پاسخ استفتاءات ذيل را با دلايل اجمالى آن بيان فرماييد .

سؤال 1 - آيا بايد ابتلاء به بيمارى مهلك و طول عمر احتمالى را به بيمار مواجه با مرگ گفت يا نه ؟

پاسخ -

بسم الله الرّحمن الرّحيم

از ديدگاه فقهى هر عمل و سخنى كه موجب وارد كردن اختلال در زندگى بيمار به وسيله اضطراب و دلهره باشد و حتى در صورتى كه ايجاد نگرانى شديد در بارهء زندگى از نظر كميت و كيفيّت آن نمايد ، حرام و مشمول ممنوعيت قاعده لا ضرر و لا ضرار و حرمت ايذاء نفس محترمه مىباشد كه چه بسا منجر به مرگ زود رس بوده باشد . ( 1 )

( 1 ) پاسخهايى كه به سؤالات فوق داده مىشود ، با در نظر گرفتن ارزش بسيار با اهميّت حيات از ديدگاه اسلام و مسلمين است كه تا آنجا كه ممكن است نبايد كمترين اضطراب و پريشانى به جان آدمى راه داد . همچنين با توجه به اصالت و اهميّت حيات و فلسفه آن است كه خبر مرگ يك فرد از نظر اهميّت بسيار تأسف آور و اضطراب انگيز مىباشد و نمىتواند خبر مرگ يك يا چند فرد را در جوامع اسلامى با خبر مرگ در بعضى از نقاط مغرب زمين كه پوچى زندگى ، آن را از اهميّت انداخته و با ريخته شدن يك ليوان آب به زمين فرقى ندارد ، مقايسه نمود .