القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٨٠

سورة النساء

وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا ( 15 )

وآنان كه فحشايى آرند از زنان شما پس گواه گيريد بر آنان چهار تن از خود شما پس اگر گواهى دادند نگهداريد ايشان را ( بازداشت كنيدشان ) در خانه‌ها تا برسدشان مرگ يا بگذارد خدا براي ايشان راهى ( 15 )

وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنْكُمْ فَآَذُوهُمَا فَإِنْ تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَحِيمًا ( 16 )

وآن دو مرد از شما كه فحشايى آرند آزارشان كنيد پس اگر توبه كردند وبه شايستگى آمدند بگذريد از ايشان همانا خدا است بسى توبه‌پذيرندهء مهربان ( 16 )

إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ( 17 )

جز اين نيست كه بر خدا پذيرفتن توبهء آنانى است كه به ناداني كردارى زشت كنند وسپس بزودى توبه كنند آنانند كه بپذيرد خدا توبهء ايشان را وخدا است داناى حكيم ( 17 )

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّى إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآَنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ( 18 )

ونيست توبه براي آنان كه كردار زشت كنند تا گاهى كه يكى از ايشان را مرگ فرارسد گويد توبه كردم اكنون ونه آنان كه مىميرند وايشانند كافران آنان را آماده كرديم براي ايشان عذابي دردناك ( 18 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آَتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِنْ كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا ( 19 )

اى آنان كه ايمان آورديد روا نيست شما را كه ارث بريد زنان را به ناخواه وبازشان نداريد از زناشويى كه ببريد پارهء آنچه را بديشان داديد مگر آنكه بيارند فحشايى آشكار وزندگانى كنيد با ايشان به خوبى واگر خوش نداشتيد آنان را چو بسا چيزى را ناخوش داريد وقرار دهد خداوند در آن خيرى بسيار ( 19 )