القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٧٢

سورة آل عمران

وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ ( 166 )

وآنچه به شما رسيد روز تلاقى دو سپاه همانا به اذن خدا بود وتا بشناسد مؤمنان را ( 166 )

وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُوا وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَاتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ مَا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ( 167 )

وبشناسد آنان را كه نفاق ورزيدند وچون بديشان گفته شد كه بيائيد پيكار كنيد در راه خدا يا دفاع كنيد گفتند اگر پيكارى مىدانستيم پيروى مىكرديم شما را آنان به كفر نزديكترند در آن روز از ايمان گويند با دهانهاى خويش آنچه را نيست در دلهاشان وخدا داناتر است بدانچه نهان مىدارند ( 167 )

الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 168 )

آنان كه گفتند به برادرانشان وبازنشستند كه اگر فرمان ما را مىبردند كشته نمىشدند بگو پس دور كنيد از خويشتن مرگ را اگر هستيد راستگويان ( 168 )

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ( 169 )

ونپنداريد آنان را كه كشته شدند در راه خدا مردگان بلكه زندگانند نزد پروردگار خويش روزيمندان ( 169 )

فَرِحِينَ بِمَا آَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 170 )

شادمانند بدانچه خدا از فضل خود بديشان ارزانى داشته وبه خود مژده دهند بدانان كه هنوز بديشان نپيوسته‌اند از پشت سر ايشان كه نه بيمى بر ايشان است ونه اندوهگين شوند ( 170 )

يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ( 171 )

شادمانى كنند به نعمتي از خدا وفضلى وآنكه خدا تباه نمىكند پاداش مؤمنان را ( 171 )

الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 172 )

آنان كه دعوت خدا ورسول را أجابت كردند از پس آنچه زخم بديشان رسيد براي آنان كه نكوكارى وپرهيزكارى كردند از ايشان است پاداشى بزرگ ( 172 )

الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 )

آنان كه گفتند بديشان مردم كه مردم بسيج كردند براي شما پس بترسيدشان پس بيفزود آنان را ايمان وگفتند بس است ما را خدا وچه خوب كارگزارى است ( 173 )