القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٧٠

سورة آل عمران

ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشَى طَائِفَةً مِنْكُمْ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنْفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَلْ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ مِنْ شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ مَا لَا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 154 )

سپس فرود آورد بر شما پس از اندوه براي آرامش خمارى را گيجى را كه فرامىگرفت گروهى از شما را وگروهى ديگر را سرگرم داشته بود جانهاى ايشان گمان مىبردند به خدا ناروا را گمان جاهليت مىگفتند آيا ما را است از امر چيزى بگو همانا امر همه آن از آن خدا است نهان مىداشتند در دلهاى خود آنچه را آشكار نمىكردند براي تو مى گفتند اگر ما را از امر چيزى مىبود كشته نمىشديم در اينجا بگو اگر مىبوديد در خانه‌هاى خويش همانا برون مىآمدند آنان كه نوشته شده بود بر ايشان كشته شدن به سوى آرامگاه‌هاى خود وتا بيازمايد خدا آنچه را در سينه‌هاى شما است وتا پاك كند آنچه را در دلهاى شما است وخدا دانا است بدانچه در سينه‌ها است ( 154 )

إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 155 )

همانا آنان كه پشت كردند از شما روز تلاقى دو سپاه نلغزايندشان شيطان جز به پاره آنچه خود فرآهم كردند وهرآينه بخشود خدا بر ايشان همانا خدا است آمرزنده بردبار ( 155 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَوْ كَانُوا عِنْدَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 )

اى گروه مؤمنان نباشيد مانند آنان كه كفر ورزيدند وگفتند به برادران خويش هنگامى كه به سفر مىرفتند يا به جنگ مىشدند كه اگر مىماندند نزد ما نمىمردند ونه كشته مىشدند تا قرار دهد خدا آن را حسرتي در دلهاى ايشان وخدا زنده مىكند ومىميراند وخدا بدانچه مىكنيد بينا است ( 156 )

وَلَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ( 157 )

واگر كشته شويد در راه خدا يا بميريد همانا آمرزشى از خدا ورحمتي بهتر است از آنچه گرد مىآورند ( 157 )