القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٦٨

سورة آل عمران

وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكَافِرِينَ ( 141 )

وتا پاك سازد خدا مؤمنان را وتباه گرداند كافران را ( 141 )

أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ ( 142 )

يا پنداشته‌ايد كه به بهشت درمى آييد وهنوز ندانسته است خدا آنان را كه كوشيدند جهاد كردند از شما ونشناخته است بردباران را ( 142 )

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ( 143 )

وهمانا شما بوديد كه آرزوى مرگ مىكرديد پيش از آنكه بدان رسيد اكنون ديديد آن را وشمائيد نگران ( 143 )

وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ ( 144 )

ونيست محمد « ص » مگر پيمبرى كه بگذشته است پيش از أو پيمبرانى پس آيا اگر بميرد يا كشته شود بازگرديد بر پاشنه‌هاى خويش وآن كس كه برگردد بر پاشنه‌هاى خود همانا آيان نرساند خدا را به چيزى وبه زودى پاداش دهد خدا به شكرگزاران ( 144 )

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ كِتَابًا مُؤَجَّلًا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الْآَخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ ( 145 )

ونرسيده است كسى را كه بميرد مگر به اذن خدا نامه سرآمددار وهر كس خواهد پاداش دنيا دهيمش از آن وهر كه پاداش آخرت خواهد دهيمش از آن وزود است پاداش دهيم به شكرگزاران ( 145 )

وَكَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ ( 146 )

وچه بسا پيمبرى كه همراهش كارزار كردند گروندگانى بسيار پس نه سست شدند از آنچه بديشان رسيد در راه خدا ونه ناتوان شدند ونه سرافكندگى به خود گرفتند وخدا است دوست دار پايدارىكنان ( 146 )

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ( 147 )

ونبود سخن ايشان جز آنكه گفتند پروردگارا بيامرز از براي ما گناهان ما وفزون رفتن ما را در كار خويش واستوار دار پايهاى ما را ويارى كن ما را بر گروه كافران ( 147 )

فَآَتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآَخِرَةِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 148 )

پس بديشان داد خدا اجر دنيا وپاداش نكوى آخرت را وخدا است دوستدار نكوكاران ( 148 )