القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٥٧٨

سورة الإنسان

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ ( 20 )

نه چنين است بلكه دوست داريد شتابان را ( 20 )

وَتَذَرُونَ الْآَخِرَةَ ( 21 )

ورها كنيد پايان را ( 21 )

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ ( 22 )

چهره‌هايى است در آن روز خرم ( 22 )

إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ( 23 )

بسوى پروردگار خويش نگران ( 23 )

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ بَاسِرَةٌ ( 24 )

وچهره‌هايى است در آن روز دژم ( 24 )

تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ ( 25 )

پندارند كه كرده نشود با ايشان كارى كمرشكن ( 25 )

كَلَّا إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ ( 26 )

نه چنين است بلكه گاهى كه برسد گلوگاه‌ها را ( 26 )

وَقِيلَ مَنْ رَاقٍ ( 27 )

وگفته شود كيست درمانبخش ( فسونگر ) ( 27 )

وَظَنَّ أَنَّهُ الْفِرَاقُ ( 28 )

پندارد كه آن است جدايى ( 28 )

وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ ( 29 )

وبپيچد ساق به ساق ( 29 )

إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَسَاقُ ( 30 )

بسوى پروردگار تو است در آن روز شدنگاه ( 30 )

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّى ( 31 )

پس نه تصديق كرد ونه نماز گزارد ( 31 )

وَلَكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى ( 32 )

وليكن تكذيب كرد وروى برتافت ( 32 )

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى ( 33 )

پس روان شد بسوى خاندان خويش خرامان ( خميازه‌كشان ) ( 33 )

أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى ( 34 )

تو را سزد پس تو را سزد ( 34 )

ثُمَّ أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى ( 35 )

سپس تو را سزد پس تو را سزد ( 35 )

أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدًى ( 36 )

آيا پندارد انسان كه گذارده شود رها ( 36 )

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنَى ( 37 )

آيا نبود چكّه‌اى از منى كه ريخته شود ( 37 )

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ( 38 )

پس گرديد خونى بسته پس بيافريد پس بياراست ( 38 )

فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى ( 39 )

پس گردانيد از أو دو جفت را نر ومادة ( 39 )

أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى ( 40 )

آيا نيست آن توانا بر آنكه زنده سازد مردگان را ( 40 )

سورة الإنسان

* ( سورة الإنسان ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا ( 1 )

بنام خداوند بخشايندهء مهربان

آيا گذشت بر انسان گاهى از روزگار كه نبود چيزى ياد آورده ( 1 )

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ( 2 )

همانا ما آفريديم انسان را از چكّهء آبى به هم آميخته كه مىآزموديمش پس گردانيديمش شنوايى بينا ( 2 )

إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا ( 3 )

همانا رهبريش كرديم راه را يا سپاسگزار ويا ناسپاس ( 3 )

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَ وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا ( 4 )

همانا ما آماده ساختيم براي كافران زنجيرهايى وگندهايى وآتشى سوزان ( 4 )

إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا ( 5 )

همانا نيكان مىآشامند از جامى كه آميزش آن است كافور ( 5 )